۵ پاسخ

من خواهر کوچیکه ام تا شیش هفت سالگیش وابسته مامانم بود برا خواب ..باید حتما کنار مامانم یا توبغلش میخوابید
درسته لذت داره ولی خب یه جور ظلم به بچه ام هست که سخت میتونست تنها بخوابه...هم خودش اذیت ششد هم مامانم
من خودم از همون اول فقط برا شیر دادن میاوردمش تو بغلم...بعد از شیر میذاشتمش تو تخت خودش جدا بخوابه..تو یه اتاق ولی تخت جدا..تختشم کنارمه دور نیستیم از هم

بابا بخدا تا کوچیکه بزار بخوابه بغلت بزرگ بشه بخای هم بغلت نمی‌خوابه دیگه مثل منو آیهان دلم میخواد یشب بوش کنم بخابم اصلا نمیاد بغلم
سخت نگیر این دوران دیگه برنمی‌گرده

اولا بغلمون تو تخت کم کم تو ساک حملش گذاشتم کنارم الان تو تختش کنار ما میخوابه

اره بابا کم کم میشه باید قلقشو پیدا کنی، کن دخترم عادت بود انقد موقع خواب گریه میکرد باید حتما بغلش میکردم راه میرفتم دست و کمر برام نمونده بود پیش کس دیگه اصلا نمی خوابید، کم کم اول ارومش میکردم بعد میزاشتم رو پا تکون میدادم بهش شیر میدادم اینجوری می‌خوابید الان عادتش دادم رو تشک میخوابونمش پتوشو میکشم روش شیشه شیرشو میدم دهنش درجا خوابش می‌بره، کل این پروسه دو ماه طول کشید کم کم بچه عادت میکنه

پسرمن هنوز کنارمن میخابه آخه نمیشه جدا کرد میخادشیر بخوره

سوال های مرتبط