چند سوال از بچه دارا
تا حالا شده بچه‌دار شدن پشیمونی بشید؟ علتش چی بوده
زندگی بعد بچه نسبت به قبل از بچه دار شدن چقدر سخت و محدود میشه؟
اگه دوباره انتخاب می‌کردن ، کی بچه دار می شدین زودتر، دیرتر یا همین زمان؟
چیه بچه داری راحت‌تریا سخت‌تر از تصورتون بوده؟
چی فکر می‌کردین با بچه از دست می‌دین ولی ندادین و برعکس؟
وقت دونفره‌تون چقدر کم شد؟ اگه می‌دونستین رابطه‌تون تغییر می‌کنه، باز بچه‌دار می‌شدین؟
یه توصیه به آدم بی‌بچه؟
چقدر تفریحاتتون یا .. محدود شده؟

ن اصلا پشیمون نمیشی ولی ی وقتایی دلت برا ۱ ساعت تنهایی بدون دغدغه تنگ میشه ک البته اگه کمکی داشته باشی خیلیییییی زیاد فرقشه
اوج سختی بچه ۶ ماه اوله اونم چون هیچ تجربه ای نداریم در کل ب نظرمن بچه اول سخته ب خاطر اینکه خیلی چیزارو نمیدونیم

بچه دار شدن خیلی سخته. از زندگی افتادم. حسرت کوچکترین چیزارو دارم. دلم خیییییلی برا گذشتم تنگ شده نمیدونم چطور میگن شیرینه
طفلکی بچه م که با دعوت یه مادر نا آگاه به این دنیا اومده. هرچند همین که سالم باشه کافیه. زندگی فردای تار موهاش

بچه همش سخته بعد دوسال آسون میشه و اینها همش الکی هس
خوشحالی بعد از بچه به دوتا چیز بستگی داره یکی بچه آروم باشه دو خانواده ت کمکت باشند وگرنه خوراک خواب و رابطه و همه ی اینها تقریبا میرن کنار فقط بچه داری جاش میگیره

من چون دور هستم از خانواده خودم و همسرم و غریب هستم
واقعا سر دخترم خییییلی اذیت شدم و تنهای بچه بزرگ کردن خیلی سخته.بنظرم حتما باید یه کمکی داشته باشی وگرنه تنهای از پا در میای

تفریح هات فقط دو سال کم میشه بعد اون کاملا مثل قبل میشه . اینقدر بچه رو دوست داری که اصلا برات مهم نیست تفریحت کم بشه ی دو سال سخته تازه بیشتر ی سال اول

هیچوقت یعنی وقتی میاد چنان عاشقش میشی که نمی‌فهمی این حجم از عشق از کجا اومده شاید اولاش سخت بشه ولی وقتی دو سال به بالا میشه دلت میخواد کاش همون اول ۵ قلو باردار بودی که بعد دو سال ۵ تا بچه داشته باشی . عشق مادر به فرزند ی عشقی که اصلا قابل وصف نیست