مامانا من پسرمو مهد میبر‌م خیلی دوست داشت، اصلاً بهونه منو نمیگرفت، الآن پیش دبستانی که شده خیلی گریه میکنه نمیذاره من برم خونه، پیشم همون جایی که مهد میرفت میره، نمیدونم چرا اینطوری میکنه کلاً اذیت کن نبود، هر چی ام میگم خانمتون رو دوست نداری میگه نه دوستش دارم، نمیدونم چرا اینطوری میکنه، کسی تجربه مشابه داره؟

عزیزم اشکالی نداره سعی کن یه چند روز بمونی اعتمادش جلب بشه اروم میسه خودش میگه برو شاید بچه هاشون عوض شده یا دوستاش عوض شدن واینمیسه ولی تنها راهش اینه که یه چند روز وایسی تا عادت کنه خودش میگه برو من برای دخترم روزای اول کامل وایسادم بعد از چند روز ساعتشو کمتر کردم مثلا میرفتم زنگای تفریحشون میومدم پیشش بعد اونم کم کم ،کم کردم با بچه ها دوستیش بیشتر شد خوب شده

پسرم خوب بود اصلا روز اول گریه نمیکرد نمیگفت مامانم کجا رفت اما تو جنگ که تعطیل کردن یه مدت پیش من بود بعد دوباره باز شد تا دو سه روز گریه میکرد بعدها فهمیدم اون میترسه که خونمونو موشک بزنن و منو از دست بده... درصورتی که منطقمون خیلی امن بود خیلی سعی میکردم نفهمه جنگه اما جم میشدیم دیگران صحبت میکردن فهمید خلاصه من بهش اطمینان دادم که هرموقع بخواد من برمیگردم و اینکه جنگ تموم شد دیگه هیچ چیزی برای نگرانی وجود نداره...

عیب نداره طبیعیه باهاش یک مدت راه بیا از مربی مهدش کمک بگیر پسرمن بعد 1ماه اوکی شد

شاید صبح زود بیدار میشه بدش میاد