دلم میخواد خودمو محکم بغل کنم بگم قربونت برم عزیزم که این همه سختی وحرف وتحمل میکنی میشکنی خورد میشی درد میکنی مریض میشی ولی بازم خودت باید حال خودت خوب کنی بگم این همه تنهایی قربونت برم سفت بغل کنم جای همه بغل هایی که نکردم جای همه محبت ها دست تنها بادوتا بچه مریضخودمبدتر مریض جوری که حس میکنم شاید بمیرم ولی بازم خودم خودمو باید بغل کنم محکم وپاشم کاش منم یکی داشتم لوس بشم ونازکش داشتم کاش قوی نبودم کاش مجبور نبودم خودم فراموش کنم به‌خاطر بچه هام چقدر سخت تو سی سالگی تنها باشی زن بودم ونازکرذن چه جوری یادم رفته

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط