مامانا من چرا همش دلم برا پسرم میسوزه همش حس میکنم مادر بدیم براش عذاب وجدان دارم در طول روز داد بزنم دیگ روانی میشم از حسای بد
الان مریضه خابه دارم میمرم براش میگم کاش همه درداش میومد برای من اون چیزیش نمیشد هی خود خوری میکنم
چن روز پیش افتاد لبش بخیه خورد انقدر گریه کردم حالم چن روز بد بود حتی نتونستم باهاش برم بیمارستان حتی دل نداشتم صورتشو با بخیه ببینم
نمیدونم چکار کنم بدم میاد از این حس مزخرف همیشه باهامه هرجا میرم بقدری نگرانشم ک نمیتونم شاد باشم تا وقتی که بر گرده دائم نگرانشم چیزیش نشه رفته بودیم شمال انقدر مواظبش بودم مادرشوهرم بهم گیر داد گف خیلی حساسی همه گفتن کارت اشتباهه
یکی ی چی بهش بگه دیونه میشم نمیتونم جلو خودمو بگیرم باید ازش دفاع کنم حتی خانوادم
خستم از خودم الان چون مریضه حالم خوش نیس سرتا پا منفی ام
نمیتونم مادر قوی باشم 😭😭

بچه ها فقط یه امانت از طرف خدا برای ما هستن نباید حس کنی مال خودته اون یه امانت که موظفیم مراقبش باشیم تا جایی که در توانمان هست نه اینکه هم خودمون اذیت بشیم هم بچه رو اذیت کنیم بسپارش به خدا و مطمئن باش خدا فرشته هاشو برای مراقبت ازش ردیف میکنه

مواظب بودن خوبه ولی زیادی حساس بودن خوب نیست .بچه زیادی وابسته ب خودت میشه نمیتونه ازخودش دفاع کنه .مثلا رفت مدرسه کسی اذیتش کرد فکرمیکنه من نمیتونم حتما بایدمامانم باشه. این پسر قرارع فردا برع توجامعه و کارکنه وخرج خانواده بده این همه وابستگی مستقل شدن براش سخته

مامان آیلین من شما شما هستم فقط داد نمیزنم و دعوا نمیکنم

عزیز دلم همه ما همین هستیم . نمیتونیم ولی کاری کنیم . شما در حدی که توانت هست مواظبش باش بقیش بسپار به خدا. مثلا خودم همینم . الان خودم همش میگم پسرم خیلی ساده هست عمرا بتونه سال بعد بره اول ابتدایی واسه همین قطعا نمیزارم بره میمونه یه سال بعدش بفرستم . چون میدونم همش خود خوری میکنم