تجربه زایمان سزارین
استرس و ترس و شوق قاطی بود نمیدونم دقیقا چه حسی داشتم بی حسی رو به پشتم زد ولی دردش از آمپول کمتر بود دقیقا حرف پرستار یا دکتر خودم بود که گفت دردش از آنژیوکتت کمتره واقعا همین بود.
کم کم پام داغ شد دکتر بیهوشی گفت پاتو تکون بده گفتم نمیتونم بهم گفتنن ممکنه یکسری علائم پیدا کنی طبیعیه هروقت حالا بد شد بگو برات ماسک بزنیم
بی حس شدم پرده آبی رو کشیدن.
فکر کنم ۸:۵۰ دقیقه بود شروع شد عمل.
من کم کم حالت تهوع داشتم هی آب دهنمو قورت میدادم که بالا نیارم دکتر متوجه شد گفت برات ماسک اکسیژن بزنن بعدش ماسک همه چیز بهتر شد.
همه جای عمل خوب بود تا جایی که رسید به کشیدن بیرون بچه حس میکردم زیر دنده هام بود کشیدنش بیرون نفسم باز شد.
ولی یه مشکلی بود گریه نکرد صدای گریه نشیدم نگران شدم خیلیم نگران متخصص اطفال که اونجا بود نمیدونم چیکارش کرد صداش اومد و خوشحال شدم.
دکترم گفت داشته مدفوع میکرده اگر امروز نمی اومدم ممکنه بود اتفاقی بیوفته
روز انتخابی ما دقیقا روزی بوده که خودش میخواسته به دنیا بیاد.
اوردنش گذاشتنش رو لپ سمت چپم یه گوله برف گرم و نرم بود ولی سریع بعدش بردنش و نتونستم خوب ببینمش.
بردنم ریکاوری یک ساعت اونجا بودم نمیدونم چندتا سرم بهم زدم ولی من پمپ درد نگرفتم.
اونجا یکم سردم بود ولی همش صدا گریه بچه می اومد هی میپرسیدم دخترم کجاست...
پرستار اومد گفت یواش خودتو تکون بده میگفتم نمیتونم میگفت میتونی اروم کمرتو تکون بده چند بار توی همون حالت ماساژ داد شکممو که خوب دردی حس نکردم چون بی حس بودم.
یک ساعت گذشت و منو اوردن بخش و اتاقم دردی حس نمیکردم اما کلافه بودم.
دردش با شیاف ها برای من قابل کنترل بود ولی خوب میترسیدم تکون بخورم ترس از درده از خود درد بدتر بود.

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط