۱ پاسخ

عزیزم بچه های من الان سه ماهشونه
خواستم بهت بگم ک منم تا یک ماهو نیم اول دقیقا حس شمارو داشتم
خیلی ترس داشتم از اینکه با بچه ها تنها باشم ....همش میگفتم با وجود مامانم انقد کم آوردم مامانم نباشه چی؟
اینو بهت بگم ک حق داری نگران باشی ولی اونقدرا هم وحشتناک نیست و همه چی کم کم روال میشه
نوزادا تازه از رحم گرم و نرم مامانشون دراومدن و وارد یه دنیای جدید شدن
تا به این دنیا عادت کنن طول می‌کشه ....تا شما هم به زندگی جدیدت عادت کنی طول می‌کشه ....و اینکه یکمی هم زمان میبره تا قلق بچه ها دستت بیاد و بتونی براشون روتین درست کنی
اونا الان شب و روز رو نمی‌فهمن ک ولی من چندتا راهکار بهت میگم
میتونی نزدیکای غروب حمومشون کنی ک شب خواب بهتری داشته باشن
موقع خواب صدای سشوار بزاری براشون
سر ظهر یکم ببرشون کنار پنجره نور آفتاب بهشون بخوره هم خوبه براشون هم کم کم باید به صبح و شب عادت کنن
از ساعت 10شب به بعد هم نور خونه رو کم کن ....شیرشونو بده جاشونو عوض کن برن برای خواب
الان بچه های من وقتی نور خونه رو کم میکنم و صدای سشوار میذارم چشماشون سنگین میشه انگار فهمیدن ک موقع خوابه
من قنداق شون هم میکنم خیلی به خواب راحت کمک می‌کنه
در مجموع عزیزم ماه های اول خیلی سخته و کم‌کم بهتر میشه ....نگران نباش
ولی شما حتما باید هر دو ساعت شیر بدی بهشون ....یکم بیدار بودنت زیاده فعلا ....ولی به مرور زمان بهتر میشه همه چی

سوال های مرتبط