قبل از بارداریم یه خیاط خونه ی جمع و جور و کوچولو داشتم، که اگه سفارش داشتم و نداشتم توش با ذوق و وسواس کار میکردم! با اینکه ارشد شیمی خوندم هیچ وقت دوس نداشتم سرکار دولتی باشم و زندگی خشک کارمندی داشته باشم همیشه دوس داشتم کار ماله خودم باشه حالا پول دربیارم،درنیارم زیاد برام مهم نبود، تو اون کار حالم با خودم خوب بود!
باردار شدم، سرکلاژ شدم، استراحت مطلق شدم، وسایلمو یه گوشه ی خونه جا کردم، درگیر اعتصاب شیر شدم، الانم ک دیگه دخترم دست میگیره پامیشه بدون کمکی من چجوری میتونم با کاری که قبلا انجام میدادم و حال خودمو خوب میکردم و میتونستم چند ساعت بدون اینکه به چیزی فک کنم مشغول باشم! دلم تنگ شده و اینکه دست و بالام بسته ست، اینکه چیزی لازم داشته باشم و خودم بتونم بدوزم اما فرصت نداشته باشم چقدر اذیتم میکنه!

عزیزم به این فکر کن مگه چندبار قراره بچه ات بچگی کنه؟
این روزاهم میگذره و دوباره برمیگردی به کاری که دوست داشتی

یخورده بزرگتر شه درست میشه عزیزم یکم دیگه طاقت بیار مامان جان😍🌺

عزیزه دلم منم کسی نیست کمکم کنه بخدا صبحا بچمو میزارم بغلم پسرمو میبرم مدرسه رانندگی میکنم گاهی توی صندلی ماشینش نمیمونه، شوهرم تا ۵ عصر هم سرکاره وقتی میاد بنده خدا خسته است گاهی بتونه کمکم میکنه پسرمم کلاس دومه اونم گاهی کمک میده ، مسئولیت تمام کارای خونه و بیرون و خرید اینا هم با خودمه تازه حتی کار ادراری هم باشه خودم میرم

یکم ک بزرگتر شه و متوجه شه اکی میشه مثلا ۳ سالگی،تازه میتونی برای خودشم لباسای نازنازی بدوزی و لذتش چند برابر میشه برات

یکم دیگه حوصله کن درست میشه وقتشم پیدا میکنی ایشالا

میفهممت 😔😔