خانما بچهاتون کجا میخابن پیش شما یا اتاق جدا

من پسرم رفته تو ۵ سال و چندوقتیه شوهرم بهش میگه بیا وسط حالا عادت کرده بیاد وسط منو شوهرم دیشب وقتی خابید دوبار گذاشتمش سر جا خودش دوباره برگشت
اتاق جداگونه هم نمیتونم بزارمش یه کولر داریم گرمش میشه

سعی کنید بچه رو تپ اتاق خودش بخوابونین. اگر مریضه، جنگه، هر مشکلی وجود داره که نمی خواهژد تنهاش بذارید، خپدتون برین پیشش! نه اینکه اونو بیارین تو اتاق خودتون.
بهتره با همسرتون صحبت کنید که روش تربیتی و برخپردی و رفتاری همسانی با بچه داشته باشید.
الان با توجه به سن و سالش کمی سخت می شه راضیش کرد که بره تو اتاق خودش ولی به قول معروف ماهی رو هر وقت از اب بگیری تازه است.
بهانه بیارین که زیر دست و پای ما موقع خپاب ممکنه بمونی و اذیت شی! و از این دست بهانه ها جور کنین.
پسر من از ۴ ماهگیش توی اتاق خودش می خوابه.
من تا حدود ۷-۸ ماهگیش مداوم‌ پیشش بودم شب ها. بعد از اون هم کاملا مستقل خوابید.
الان هم اگر بیماری، تبی، چیزی باشه که لازم باشه مدام چکش کنم، این من هستم که می رم تو اتاق اون.

اصلا وسط نباید باشه بچه عزیزم هر جوری هم عادتشون بدی همون جوری عادت می کنن ببرش تو‌اتاق کنارش بخواب مدتی تا عادت کنه کم کم بلند شو‌و‌خوابش بردبرو تو‌اتاق براش ریسه بزنید شب خواب تا آرامش بگیره

وسط منو شوهری میخوابه

کنار خودمون وسط ما میخوابه چون من میخام کنارم باشه
هر موقع خواست خودش جدا کنه من مشکلی ندارم
کنارم هم هستیم ارامشمون بیشتره

تو اتاق خودش میخوابه پسرم منم اتاق خودم گاهی ببینه پذیرایی خوابیدم صبا پا شه بره اب بخوره میپره میاد تو جام ک مشکلی ندارم و خوشحال میشم ی روزایی هم خودش میگ دوس دارم امشب تو بغلت بخوابم بازم استقبال میکنم ولی اکثرن خودش تنها میخوابه

قبلا اتاق خودش می‌خوابید ولی از وقتی جنگ شد اومد پیش ما دیگه عادت کرد بزارم اتاقش هر وقت بیدار شد میاد کنار ما می‌خوابه

قبلا پیشمون میخوابید از روزی که پسرم به دنیا اومده جدا میخوابه

وقتی شوهرت بچه رو بد بارش آورده دیگه چیزی نمیتونی بگی که مقصر شوهرته که نمیفهمه

کنار خودم

با مل توی یک اتاق میخوابه
یعنی کلا خونمون یه خواب هست ولی خب اون روی تختش ما پایین تخت

از یک‌سالگی اتاق خودش