یادش بخیر زمانیکه دخترم زردی داشت....
زمان چقدر چیز عجیبیه... چقدر زود گذشت، با وجود همه سختی ها باز هم دلم میخواد براش مادری کنم، هرچند مادر خیلی کاملی نیستم ، بالاخره من هم اولین باره که به این دنیا اومدم و هیچوقت تجربه مادربزرگم رو نخواهم داشت...
خدا بیامرزه اش همیشه بهش فکر میکنم ، چون باهم زندگی کردیم تو یه خونه، کاش الان بود...

آخی یادش بخیر
بعداز تولد قلبم ،چون سزارینی بودم و نمیتونستم بدون کمکی تو جام بشینم یه جورایی افسردگی گرفتم،شیر نداشتم،دلم نمیخواست بچم شیرخشکی بشه،خلاصه کارم شده بود گریه کردن،بچه م وقتی به دنیا اومد انقدر سفید بود که همه پرستاراو ماما ها باهاش عکس میگرفتن و بهش میگفتن سفید برفی،چون شیر نداشتم والبته تجربه!بچه م روز به روز زرد میشد ،۶ روزه بود که بستری شد به خاطر زردی،و همون باعث شد که به خودم بیام و رو پام وایسم به خاطر دخترم...

واااای هیچوقت یادم نمیره اون دوشب که پسرم زیر دستگاه بود من پلک روی هم نذاشتم چقدر دلم می‌سوخت افسردگی بعد زایمان هم داشتم همش گربه میکردم میگفتم حتما تقصیر بدن من بوده پسرم الان زردی گرفتن ولی گذشت البته با وجود همسرم که خدا خیرش بده چه از حاملگی چه تا الان عین یه پدر مواظب منه

واقعا زمان چیز عجیبیه دوس دارم برگردم به شبی ک دخترم به دنیا اومد و خیلی کارا نمیکردم
خیلی کاراهم میکردم
با تموم سختی هاش انگار همین دیروز بود