مامانایی که فاصله سنی بچه هاتون کمه چطور کارهاتونو مدیریت میکنید .من که واقعا کم آوردم خیلی خسته ام اعصاب برام نمونده هر روز چن بار گریه میکنم هزار بار میگم غلط کردم بچه آوردم پسر بزرگم خیلی اذیت میکنه کوچیکه اصلا آرومه.با هزار مصیبت میخوابونمش همین که میزارم زمین عمدا جیغ میکشه یا وسایلو میکوبه بیدارش میکنه. امروز ۴ بار بیدارش کرده به هیچ کارم نمیرسم مدام باید مواظبش باشم که داداششو نزنه. دیگه جوری شده که نمیتونم کاراشو تحمل کنم کتکش میزنم انگار نه انگار اصلا نمیترسه

منم تو وضع شما هستم رسما دیوونه شدم

من دخترم کوچیک‌بودنی بعد خوابش مینداختم اتاق
الآنم یا آهنگ با صدای بلند باز میکنم یا تی وی
ک با صدا بخوابه بعدش با پسرم میرم اتاقش بازی میکنیم

من که سنم رفته بالا ولی از ترس همین مشکلات نمیتونم به دومی فکر کنم
پسر من خیلی خیلی حسوده
بچه خواهرم که هم سنش هست و دوست نداره
به خاطر اون نمیاد بریم خونه مامانم اینا🥺با این که همه بهش توجه میکنن ولی قشنگ یادمه از ۶,۷ ماهگی حسادتش شروع شد که برا همه خیلی عجیب بود.
الآنم بعضی وقتا میگیم یه خواهر یا برادرت برات بیاریم داد میزنه میگه نه فقط می‌خوام خودم باشم
نباید مامان بابای کسی دیگه ای بشید

خیلی سخته خیلی منم پسر کلاس اولی شیطون با دوقلو دوسالع شیطون ولی ترخدا ازت خواهش میکنم خودتو کنترل کن نزن

کدوم مدیریت...این بچه ها ر ی دن به هر جا تمیزه

بزرگه رو بفرست مهد دیگه سنشم مناسبه

من پسرمو میفرستم پیش مامانم چند ساعتی اونجا میمونه

دقیقا منم تو وضعیت توام

من خو به گوه خوردن افتادم