رابطتون با همسر بعد بچه چطوره؟
برا من حس میکنم مث قبل دوسش ندارم . اییینقد دست تنهام توی بجه داری ک از همه ی اطرافیانم متنفر شدم ک اینطو تنهام گذاشتن مثلا همین شوهرم چقد گف من اینکار میکنم اونکار میکنم واقعا کمک میکنه ولی اثلااا توی گرفتن بچه هیج کمکی نمیکنه دست خودم نبست از بس دغدغه دارم و عصبیم و نگران بچمم حوصله ی دوست داشتن بقیه رو ندارم‌.
شیر خشک گهواره کولیک نفخ شیر خشک گهواره کولیک نفخ شیر خشک گهواره کولیک نفخشیر خشک گهواره کولیک نفخشیر خشک گهواره کولیک نفخشیر خشک گهواره کولیک نفخ

کلا بچه که اومده خیلی چیزا فرق کرده و‌من گاهی شدیدا ناراحت و نا امید میشم امیدوارم زودتر برگردیم به شرایط استیبل

برای من احساساتم بیشتر شده بهش
چون تنها کسی ک تا همین الان کمکم کرده همسرم بوده‌
کدوم همسری رو دیدین ک حتی روزای اول زایمانم ک سخت بود برام لباس زیر و نوار بهداشتی مو عوض می‌کرد و منو حموم می‌برد
من مدیون همسرمم هستم 🥺🥺

مایم رابطه مون چندان خوب نیست
رابطه ج. ن س. ی هم که شده هر ۲ ماهی شاید یکبار یا دوبار

منم از خانوادم دوست همه بیزارم جز همسرم ک اگر نبود مرده بودم

از وقتی ک بچه دار شدیم شوهرم اصلا دیگه خوشش ازمن نمیاد 🙂

ما ک رابطه مون خداروشکرر بهترر شده بهش مسئولیت بده بچه رو بده بهش تا نگهش داره منکه میدم بهش بچه رو میرم ب کارام میررسم کاملا البته خودش عاشق بچع اس با جون و دل نگهش میداره پسررمم کوچیک بود نگه میداشت من ب کارام میرسیدم

منم معمولیه

رو بچه اول منم اینجوری بودم این دفعه تو همه چیز کوتاهی میکنم و دل گنده خودش پا میشه ب بچه میرسه ،بهش مسیولیت بچه رو بده حتما و بزار بغلش و ول کن برو ب کار خودت برس حرفی هم زد محل نده بگو بچه توام هست نمیشه من همه کارام هول هولکی باشه بعد تو با دل راحت همه کاراتو بکنی ،گفت میرم سر کار بگو تو هشت ساعت میری من بیستچهاری کار میکنم بدون حقوق و مفت اگه ناراحتی بابتش کارگر میگیریم منم میرم سر کار راحتتره تا پرستاری و اشپزی و خدمتکار بیستچهاری بی جیره مواجب باشم

منم همینجوری اصلا حال حوصله شوهرم ندارم

بعد دومی که کلا رابطمون پاچیده همش دعوا دادبیداد انگار دیگه دوسم نداره

من آنقدر خسته میشم میل جنسیم کور شده من از بارداری از رابطه فراریم فقط میگم بخوابم

منم دقیقا همین حسو دارم.با اینکه خیلی تلاش میکنه اونم و درگیره ولی من خیلیییی خستم و خیلی بی حوصله و بی اعصاب حس میکنم نمیتونم اصن کسیو دوس داشته باشم با ناز کسیو بکشم یا به کسی محبت کنم.قبلا مثلا اشتباهی میکرد با حوصله صحبت میکردم درست رقتار میکردم .الان اصلا حوصله اشنباه کردنشم ندارم.سری دادو بیداد میکنم میگم حواستو جمع کن.

منم تمام احساساتم به قبل و بعد از زایمان تقسیم شدن واقعا همه چیز همه چیز برام فرق کرده در مورد ازدواج و رابطم دچار تردید شدم. در مورد خانوادم اصلا اصلا فکر نمی‌کردم الان خیلیییی بیشتر قدرشون رو می‌دونم واقعا فک نمی‌کردم انقدر کمکم کنن. همسرم هم همیشه می‌گفت بچه بیاریم خیلی کمک میکنه اما الان برعکس شده

دقیقا منم همین جوری شدم دست خودم نیست بخدا ولی کسی درک نمی‌کنه با اینه شوهرم همه کار های خونه می‌کنه من فقط بچه داری می‌کنم بچه داری سخت ترین کار دنیا بخدا سنم کمه خودم دست تنهام حتی مامانم کمکم نمیاد میگه خوب ماهم تنهایی بچه بزرگ کردم خوب تو که این حرف می‌زنی ۲۷ سالت‌ بود خودت میاری ی پای منی که ۱۵ سالم خیلی خستم حال روحیم خیلی‌ خراب شدم یک آدم اعصبی افسرده 😞

عزیزم اطرافیان همه اینطورین نهایت یه ساعت میان و میرن و باز خودت میمونی و خودت، بایستی بدونی همه کارها رو خودت باید بکنی با عشق و علاقه نه از سر وظیفه

رابطه منم زیاد خوب نیست احساس میکنم سرد شدیم مثل قبل نیستیم از صبح تا شب سرکاره اومدنی اون خسته ست ومنم انقد با بچه درگیرم که حوصله ای نمی‌مونه یا تو گوشیه یا فیلم میبینه .. بچه دار شدن کلا زندگیمون عوض کرد