سلام شب و روزتون به خیر
مادرا دخترم جدیدا جایی بدون من نمیمونه برادر شوهرم دیوعر به دیپارمونن دخترم تا بوده همیشه میرفت خونشون با بچه ها بازی میکرد تنها اصلا خود سر اینا الان اسم میاره میفرستم بذه اصلا نمیره دم در میمونه نگام میکنه نه دوست داره بیاد نه میره میخواد باهاش بیام چرااینقدر وابسته شده یاامروز رفتیم روضه بعد اصلا یک ثانیه که جلو چشمش نبودم هی مامان مامان دنبالم بود اخه چراا یعنی این اضطراب جداییه که میگن؟
مگه اون برا سن پایینتر نبود چیکار کنم رفع بشه حتی اگه بره داخل هم جاریم میگه همش گریه و دستمو میکشه که بیا درو باز کن برم مامان میگه مامان جایی که من باشم با من اسنطوره جلیی که باباش باشه با باباش اینطوره

منکه یک دیقه نه تنهاش میزارم نه خونه کسی میزارم باید همیشه جلو چشمم باشه دست جاری که اصلااااا نمیسپارمش والا بقول دستم دخترتو مث طلا نگه دار که یه دیقه از خودت جداش نمیکنی

اضطراب جدایی تو همه بچه ها تویه ماه مشخص نیست
چندماه تا چندسال ممکنه طول بکشه
دخترمن چندماهه حتی ۵ دیقه پیش کسی نمیمونه تنها کسی که ممکن بود پیشش بزارم مامانمو مادرشوهرمه که چندباری قبلا مونده ولی از ۱۸ ماهگی به اینور پیش اونام نمیمونه فقط من و باباشو میخواد

من نمیخوام حس بد بدم بهت ولی بچتو پیش هیچ نری نزار
بدن بچه رو چک کن
شاید عموی بچه کاری کرده که ترسیده

پسر منم یه بازه اینجوری بود، ببین میگن چند تا کار باید بکنی. مثلا توی کلام خیلی بچه رو وابسته خودت نکنی هی بگی وای نه فلان کار رو نکن بذار من بیام خودت نمیتونی، برعکس باید مثبت بگی ماشاءالله دخترم زرنگه خودش میتونه بلده و اگه هم کاری کمکش میکنی کلامی نگی فقط در عمل باشه. توی هفته یکی دوبار پیش آدم امن بذاری، خودت باهاش خداحافظی کنی و دست تکون بدی و بری. حالا میتونه شوهرت باشه توی خونه خودت، تو بری جای دیگه. میتونی ببری خونه مادرت. ولی حتما باید این باشد. یعنی ساعتی رو توی هفته بچه بدون مادر بگذرونه. اوایل گریه و ناآرامی میکنه ولی کم کم درست میشه