وقتی فرحان یک ماهش بود،بعد از چندین بار این دکتر و اون دکتر بردن برای گریه های کولیک و بی‌تجربگی خودم،باز بردمش دکتر،اقای دکتر بهم گفت دخترم بچه ت الان یک ماهشه دو ماه دیگ صبر کن کولیکش رفع میشه اینقدر هم دکتر نبرش تا زمانش نگذره همینجوره و نگران نباش ،شب ک اومدم خونه شروع کردم ب گریه کردن که تا دوماه دیگه چطوری سر کنم چطوری میتونم ارومش کنم اخه هم خودش درد میکشه هم من
الان حدودا شیش سال ازش میگذره و من اصلا یادم نیست اون دوماه با چ‌سختی ها و چالش هایی گذشت
روز ها همینجور مثل برق و باد از کنارمون میگذره
جوری ک بهو ب خودمون میایم و میگیم وای چقد زود گذشت اون روزها
و منی که شیش سال پیش گریه میکردم گفتم این دوماه چطور میاد
الان میگم چطور اینقدر سریع گذشت و بچم جلو چشمم بزرگ شده و مدرسه رفت
و فردا قراره اولین املاء رو بدن
و من اینو صفحه ی اول دفترش براش نوشتم.
و در آخر امیدوارم اول همه ی مادر ها عاقبت بخیری و خوشبختی بچه هاشونو ببینن و من بعدش هم یکی از اون مادرا باشم😍

منم همینجور بودم

دلم گرفت

ای جانم انشالله قبولی دکترا شو ببینی🩷

ای جانم احساسی شدم 🥹🥹

عزیزم فرحان قشنگم.
ایشالله جشن فارغ التحصیلیت عزیزم

خیلی قشنگ نوشتی خیلی خیلی خیلی

برای دخترم امروز اولین املا شون بود معلم شون براش متن نوشت

بغضی شدم🥺
خدا براتون نگه داره فرحان قشنگ و❤️

لذت خیلی شیرینیه موفق باشه عزیزم

کلمه ی آخر چیه

آخ ک چ لذتی داره باسواد شدن و بزرگ شدنشون. واقعا روز ها زود میگذره انشاالله درپناه خدا وزیر سایه پدر ومادر خوبش بزرگ بشه.