خانما بچه داری واقعا حوصله میخواد از یک طرف دلم نمی‌خواد سنم خیلی بالاتر بره می‌خوام بچه بعدی هم میاد حوصلش رو داشته باشم، و با دخترم هم دوست باشم هم سن و رفیق باشد تقریبا دو سه سال فرقشون باشه، و اینکه احساس میکنم که زیاد فاصله بیوفته بعد دوباره بخوای بعد مثلاً ۷/۸ سال این شرایط رو باز تجربه کنی بدتره، اگرپشت هم دوسه سال وقفه باشه بینشون باز بهتره، الان من همه دکور خونه رو جمع کردم همه چی همیشه کثیفه با اینکه خیلی تمیز میکنم باز به چند ساعت نمیشه همون جور میشه، میگم حالا که شرایط اینجوریه بزارم دخترم که دو سالش شدبعدی رو بیارم که هم حوصلش داشته باشم هم حالا که شرایط اینجوری هست بینش زیاد وقفه میوفته بعد باز بخوام این شرایط رو برا ۷/۸ سال بعد باز تجربه کنم تاجوون ترم تا حوصله دارم تا خونه همینقدر به هم ریخته هست تا هیچی سر جای خودش نیست توی دو سالگی دخترم بعدی هم بیارم،نظرتون چیه تجربتون چیه از این شرایطی که توضیح دادم

۱۷ پاسخ

نظر من اینه خدا یکی عشق یکی بچه یکی🤣🤣🤣(علت شرایط موجود و گرانی)😂

بنظرم من چون تجربه ۳ بچه دارم
و با فاصله است
میگم همین الان یکی دیگه بیار
تا دخترت برسه به دوسال اون یکی هم امده پشت سر هم اوردن یعنی با یه تیر دو نشون زدن
من هر ۵ سال یه بچه گیرم امد
بخدا حالا ۱۱ ساله میخام فرشام و کف خونه رو بردارم فرصت نمیشه
میخاستم برم کلاس نشد از همچی زدم حتی از خودم
پشت سر هم که باشن نهایتا ۴ سال خونه ات کثیفه و ۴ سال به خودت نمیرسی ۴ سال ازیت میشی
من جای تو بودم همین الان شوهرو مینداختم تو تخت
وراجب گرانی تو الان بخایی بچه دیگه بیاری
نهایتا سنو و ازمایشه
و به دنیال بیاد لباس و ساک و ... اکثرا رو داری

عزیزم منم نظر شمارو دارم و پشت هم آوردم . کار زیاده و سختی داره به جز دکور جم کردن و این حرفا توجه و رسیدگیه که دو تا بچه هم زمان میخوان .
اون مدلم که شما میگی با فاصله زیاد اونم بدی های زیادی داره .
در کل جهاد باید بکنی و یه مدت خودتو وقف مادری کنی ‌.

موافقم. تفاوت سنی بالا خوب نیست اصلا . بچه ها باهم دوست نمیشن و توهم سنت می‌ره بالا حوصله ات نمیکشه

منم دقیقا همین فکرو میکنم ولی بازم دو به شک هستم نمیدونم از پسش برمیام یا نه

منم دقیقا همین حس دارم و برنامم برای ۳ سال ببعد اگه خدا بخواد
ولی خیلی خسته ام نمیدونم میتونم از پس بعدی بربیاد یا نه 🤧

بنظر من عالیه من بین پسر و دخترم الان ۱۲سال فاصله هست تا صبر حوصلت زیادن اقدام کن

موافقم هفت هشت سال هم خیلی دیره و انگار دوتا بچه تک تک بزرگ میکنه و حمایت بچه اول نداری دیگه من خودم نظرم رو چهار ساله

افرین خوبه که فکرش رو کردی
ما مامانایی که توی سن بالاتر بچه دار شدیم فرصت برای دومی خیلی کم داریم
اگه عقل الان رو داشتم همون سن الان شما اولی رو میاوردم که حداقل سه چهار سال بعد دومی به دنیا اومده باشه،
اما الان تا دخترم بشه ۳ سالش من ۳۹ سالم شده 😬

آره ۲ ۳ سال کافیه . نه زودش خوبه نه دیرش ولی گاهی وقتا خدا خودش صلاح آدما رو بهتر میدونه

منم دوتا پسر دارم عزیزم پشت سرهم اوردم با هم دوست شن و همبازی الان فاصله بینشون 3ساله پسر بزرگه سه سال و نیمه اس کوچیکه 7ماهس اوایل یکم سختی داشت اما کم کم خداروشکر اوکی شدیم الان باهم دوستن پسر بزرگم داداش رو نبینه همش سراغشو میگیره کوچیکه هم وقتی بزرگه رو میبینه ب زبون خودش خوشحالی میکنه اینم بگم من اصلا کسی کمکم نبوده و نیست همش خودم هم بچه ها هم کارای خونه هنوزم یکم سختی دارم اما خب خوشی هاش بیشتره خداروشکر

فاصله سنی کم هم تا دوسالگی دوتاش خیلب سخته مستقل نیستن بقیش ب مروررفته راحتر میشه

اره واقعا سن خیلی مهمه منم جدیدا اعصابم ضعیف شده . فاصله سنی ۳الی ۴سال خیلی خوبه ببشتر نه اصلا

منم باتو موافقم منم میگم تاسنم کم هست دومی بیارم با فاصله کم ک فاصله‌ سنی دوسال باشه ته تهش یهویی سختی الان‌ بکشم تموم بشه بره بعدش هم کمی راحت تر میشم از دوران نوزادی ایناش

بچه ها من ده سال تفاوت سنی دارن .وعالی .چون حداقل یکیشون میتون کارها خودش بکن وراحتره..تفاوت سنی کم خیلی سخته

کاملاً موافقم سن ک بالا بره آدم حوصله بچه رو نداره الان کوچیکن وبا هم بزرگ میشن اذیتیشم داره ها بگم برات

بنظر من خوبه

سوال های مرتبط

مامان علی مامان علی ۱۴ ماهگی
دیشب مهمان محترمی داشتیم. صحبت کشید به تک فرزندی و چند فرزندی. از مهمان محترم اصرااااار که نذار پسرت تنها بمونه اقدام کن بچه بیار بذار با هم بزرگ شن. از من هم انکار که اصلااااا. هرچقدر توضیح میدادم که از نظر روحی و جسمی توان ندارم ، هی میگفت به بچه ات فکر کن . و من به این فکر میکردم که چرا یه زن وقتی بچه دار میشه دیگه نباااید به خودش فکر کنه . وقتی میدونم که هیچ کمکی ایی ندارم ، توان روحی ، جسمی و مالی اش رو ندارم چرا باید بچه دیگه ای بیارم. چرا همه از یک مادر انتظار دارن که دیگه خودش رو نبینه . دیگه به خودش اهمیت نده. من برای آینده ام برنامه ریزی کردم. میخوام پسرم که دوساله شد بذارمش مهد دوباره برگردم سرکار . هفده سال کار کردم . دلم نمیخواد خونه بمونم. دوران سخت بارداری رو دوباره تجربه کنم اونم دقیقا وقتی که پسرم یک سال و خورده ای میشه و دلش یه مامان همراه میخواد . من چهل سالمه . سنم هم جوری نیست که بذارم وقتی بچه ام هفت هشت ساله شد یکی دیگه بیارم. پس قیدش رو زدم و با توجه به شناختی که از خودم داشتم تصمیم گرفتم مادر شاد و پر توان یک بچه باشم تا مادر خسته و افسرده و بدون توان دو تا بچه .
من در مورد شرایط خودم صحبت کردم . وگرنه مادرهای بسیاری هستن که چندین بچه دارن و حسابی هم خوشحال و پر انرژی هستن