دختر من خیلی مستقله ،جوری که حتی شبا موقع خواب خودش میخوابه اگه بغلش کنم گریه میکنه باید بزارم تو تختش خودش غلت بخوره یه ۱۵مین بعد بخوابه وقتی بغل یکی میره بعد بهش میگم بیا نمیاد،همه اینا در حالی که خودم وقفش کردم حتی یک لحظه تنهاش نذاشتم ،گاهی فکر میکردم چرا باید یه بچه به مادرش وابسته نباشه من که جز محبت رسیدگی کاری نکردم😑گاهی دلم میخواست بهم وابسته باشه 😂اما امروززز خیلی خوشحال شدم خواستم ازمایش بدم برای اولین بار گذاشتمش پیش عمش یک ساعت، بهش زنگ زدم گفت خوبه وقتی رفتم پیشش خواهر شوهرم گفت بهانه نگرفت ولی اصلا نه بازی کرد نه حرکتی حتی رو زمین گفت نزارم تعجب کرده بود که دخترم هیچ وقت اینجوری مظلوم ندیده بوده ولی وقتی منو دید شروع کرد خندیدن جیغ زدن بازی کردن از درو دیوار بالا رفتن اونجا فهمیدیم من نقطه امنشم ،وجوده من براش خیلی تاثیر گذاره❤️اما بچه ها هر کردم یه شخصیت مخصوص به خودشون دارن بر عکس من که درونگرام دخترم خیلی اجتماعی هست🥲

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط