تجربه ی من تو این ۶ ماه
اوایل بسیااار سخت بود افسردگی و دل نازک بودن و هورمونها یکطرف ،کولیکو خستگی و بیخوابی یکطرف ، کارای خودت و خونه و شوهرداری ،یطرفم مهمونای راه به راه ، وااااقعا دوران خیییلی سختیه ماه اول ،مخصوصا هفته ی اول با اون دردت باید هر دقیقه به فکر بچه باشی نه حال خودت نه خواب و خوراک و احساسات خودت ،فقط باید به فکر این باشی که کامل و سرساعت شیر بخوره تمیز باشه وچیزیش نشه 🤷🏼‍♀️🤦🏼‍♀️
اما بعد ۳ ماهگی خییلی برام سبک تر شد و آسونتر ،چون خیلی چیزا یاد گرفتم ،چقدر بچه می‌تونه لحظات خوب بوجود بیاره و چقدر هم همون قدر می‌تونه یه زن و مرد رو از هم دور کنه! اون نه ، خودخواهی و خستگیه پدرو مادره که اینکارو با رابطه می‌کنه ، باید خیلی جنبت بالا باشه که تحمل کنی ، با همه ی اینهااا من عاشق پسرم هستم و الان برام بسیار لذتبخشه زندگی باهاش با اینکه هنوز خیلی سختیا داره و سخت‌تر هم خواهد شد ،هم از نظر تربیت کردن و آموزش هم دادن غذای کمکی ،❤️من یه مامان حساسم که دوستدارم بچم فقط از غذایی که خودم میپزم بخوره 🧡 بگید که شما هم اینطورید🤷🏼‍♀️
۶ ماهگی شیرین عسل زندگیم ، همه کسم مبارک

ماشاالله بهش عزیزم
دختر منم ۶۳۰۰اصلانم کم نیست عالیه
بعضیا دنبال چیه ن نمی‌دونم والا

مبارکتون باشه 🌹

ای جانم مبارکه موافقم باهات یکی دوماه اول خیلی سخته خصوصا کولیکشون وای از الان هرچقد سختی داشته باشه ی طرف اون دوسه ماه اول ی طرف

اوخی جیگرتو بخورم کچل جون😍😍چقدر قند و عسلی تو شش ماهگیت مبارک،منم فقط غذایی که خودم میپختم میدادم چون رفلاکسم داشت هر چیزی رو نمیتونست بخوره

مبارک باشه عزیزم🩵👼🏻
چند کیلویه گل پسرت