مادر بودن یعنی عاشقِ کسی باشی که تمام دنیات توی چشم‌هاشه... 🤍🥹

یعنی قبل از اینکه خودت رو بشناسی، اون رو بشناسی؛ از صدای گریه‌ش بفهمی چی می‌خواد و از یه لبخند کوچیکش، قشنگ‌ترین حال دنیا رو تجربه کنی...

یعنی گاهی دلت بگیره، خسته بشی، کم بیاری، اما تا چشمات به صورت کوچولوش می‌افته، یادت بره که خودت هم به یه آغوش احتیاج داشتی...

یعنی دلت بخواد تمام دردهای دنیا رو ازش دور کنی، حتی اگه مجبور باشی خودت به جاش درد بکشی...

یعنی هر شب قبل از خواب، صورتش رو نگاه کنی و با خودت فکر کنی چطور ممکنه یه آدم این‌قدر کوچیک، این‌همه از قلبت رو مال خودش کرده باشه...

و عجیب‌ترین قسمت مادر بودن اینه که یه روزی تو بدون اون زندگی می‌کردی، نفس می‌کشیدی، می‌خندیدی و خوشحال بودی؛ اما حالا نمی‌تونی حتی تصور کنی دنیات بدون اون چه شکلیه...

ملورینِ من، تو فقط دخترم نیستی؛ تو همون عشقی هستی که قبل از دیدنت توی قلبم جا گرفته بود، همون آرزویی که به آغوشم رسید و همون تکه از وجودم که حالا بیرون از قلبم زندگی می‌کنه... 👩‍👧💗

من مامان تو شدم، اما تو همون کسی شدی که به من یاد داد قلب آدم می‌تونه بیرون از سینه‌ش هم بتپه... 🫂🤍

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط