سلام مامانا بیاین یکم باهم حرف بزنیم .من احساس میکنم افسردگی گرفتم هیچی تو زندگی خوشحالم نمیکنه همش خسته ام همش منتظرم بچم بزرگ بشه با این حال که دوس دارم از الانش لذت ببر احساس میکنم زندانیم دست و پام بستس
اینم بگم یه پسر ۵ ساله دارم رابطم باشوهرمم خوبه یعنی شکر خدا تو زندگی مشکلی ندارم .بخدا حوصله شوهرمم ندارم.از پارسال که باردار بودم و خیلی حالم بد بود تا الان احساس میکنم زندگی نکردم ..... کاش خوب بشم کاش انرژی بگیرم سرحال بشم ۳۲ سالمه ولی دیگه اصن به خودم نمیرسم میگم خب که چی دوتا بچه دارم مثلا برم فلان لباسو بخرم که چی ... نمیدونم چکار کنم

هیچ انرژی ندارم.حال و حوصلشو ندارم به خودم برسم.البته منم از صبح تا شب تو خونه ام خونواده هامون شهرستانن عملا کسی نیس باهاش رفت و آمد کنم

دقیقا من

دقیقاً منم همینطورم.شوهرم میگه چت شده انقد نسبت به زندگی بی ذوقی تو

همه همینیم . برو کارایی که حالتو خوب میکنن انجام بده لباس بخر لوازم آرایشی بگیر

منم با ۱۸ سال سن وضعیتم همینه
همش هم کابوس میبینم

منم دقیقا اینجوری شدم گفتم از بچه دوم لذت ببرم ک اونم نمیشه هم خیلی خسته میشم تو این چندوقت دوبار سرماخوردم هیچ جا نمیرم