سوال های مرتبط

مامان فراز مامان فراز ۲ سالگی
از مستقل بودن، از قوی بودن، از همه کار و انجام دادن،از شاغل بودن، از تمیز بودن، از به همه چی توجه کردن،از به همه چی فکر کردن، از تلاش بی وقفه برای مادر خوب بودن از همه و همهههه خسته ام!
جدی میگمااااا.
احساس میکنم جسمم میگه گیر عجب آدم زبون نفهمی افتادیماااا!
دوست دارم برای چند روزم شده از این خانوم های شل بشم!
از اینا که هر روز تا ۱۲ ظهر میخوابن. بچه ناهار نداره صبحونه نداره و مادر عییین خیالشم نیست!
از اینایی که خونه زندگیشون و ....گرفته و اصلاااا اذیت نمیشن!
از اینا که زنگ میزنن به شوهر میگن پول بربز به کارتم ناهار پیتزا بخرم برا بچه ها!
از اینا که دائم گوشی دست بچه است!
به خدا گاهی احساس میکنم اینا زن و مادر خوبی هستن حداقل برای خودشون! هلاک نمیکنن خودشون و والا.
اینم‌منم!
ساعت ۱۲ شب تازه میتونم برم دراز بکشم روی تخت و تماااام استخون ها و مفصل های بدنمم زار بزنن و از شدت خستگی و استرس کار فردا و چک کردن اتفاقات امروز که ببینم همه چی درست انجام شد تا ۲شبم نتونم بخوابم!
جدا احساس میکنم زندگی مزخرفی دارم!
مامان دایان مامان دایان ۲ سالگی
مامان ابوالفضل💙👑 مامان ابوالفضل💙👑 ۲ سالگی
امروز وقتی قصه‌ی «خانه‌ی مهربانی» رو برای ابوالفضل تعریف می‌کردم، چیزی که اصلاً انتظارش رو نداشتم این بود که خودم این‌همه تحت تأثیرش قرار بگیرم...

ابوالفضل با اون ذوق و دقتش نشست و تا آخر قصه رو گوش داد، ازش لذت برد و واکنشش رو دیدم. همون لحظه یه عالمه خاطره از بچگی خودم اومد توی ذهنم...

یادم افتاد چقدر از چیزهایی که شاید یه بچه بهشون احتیاج داره، برای من نبود. چقدر بعضی وقت‌ها کسی نبود که وقت بذاره، باهام حرف بزنه، چیزی یادم بده، برام قصه بگه یا فقط حواسش به من باشه...
نه اینکه حتماً همه‌چیز تقصیر کسی باشه، ولی واقعیت اینه که خیلی از چیزها برای من فراهم نبود و من هم مثل خیلی از بچه‌ها، بزرگ شدم و از کنار خیلی از خواسته‌هام گذشتم.

همین فکرها یه دفعه دلم رو گرفت... نشستم و گریه کردم.
برای بچگی خودم، برای چیزهایی که تجربه نکردم، برای فرصت‌هایی که نداشتم و حتی برای اون بچه‌ای که شاید فقط دلش می‌خواست یکی کمی بیشتر حواسش بهش باشه.

ولی وسط همین ناراحتی، به ابوالفضل نگاه کردم و با خودم گفتم شاید قشنگ‌ترین کاری که می‌تونم بکنم اینه که چیزهایی رو که خودم کمتر داشتم، با عشق به بچه‌م هدیه بدم.
نه برای اینکه گذشته‌م رو جبران کنم...
فقط برای اینکه ابوالفضل کودکی‌ای پر از توجه، بازی، قصه، خنده و خاطره‌های قشنگ داشته باشه.

شاید این قصه برای ابوالفضل فقط یه قصه بود...
ولی برای من، یه عالمه خاطره و احساس بود که سال‌ها گوشه‌ی دلم مونده بود. ❤️