۴ پاسخ

چ ربطی داره بهداشت برام گف چرا ویتامین نمیدی بچه راه نمیره شوهرم گف از ۹ ماهگی راه میره گف حرف نمیزنه گف ماما بابا زهرا دایی میگه گف رشد خوبی نداره دکترش گف نرماله اصلا مشکلی نداره

امروز یه مادرباکودک دو ساله ش برای وزنگیری مراجعه کرده بود
مادر میگه کودک بجز چند کلمه حرف دیگه ی نمیزنه ولی کلمات کارتون های ماهواره رو کاملا می‌فهمه و حتی شبیه اونا می‌رقصه
گفتم خوب با بچه حرف میزنی گفت نه اصلا ولی خیلی کارتون میبینن و مرتب اونا حرف میزنند
خوب مامان عزیز تماشای تلویزیون باید عدم تکامل کودک در ارتباط برقرار کردن و تلکم هست از طرفی هوش کودک را کاهش میدهد

کودکان تا قبل از ۵سالگی فقط می‌تونه ده دقیقه تلوزیون ببیند

پ. ن :کودک در دو سالگی باید جملات دو تا سه کلمه بگه

به کودکم سرلاک بدم یا نه ؟☝️👶
به عنوان یک غذای معمولی کلا غذایی بسته بندی گزینه مناسبی نیست
و در هر حال حاوی مواد نگهدارنده و قند و شکر هستند و تازگی مواد غذایی را ندارد
بعلاوه مواد قندی باعث تغییر ذائقه کودک میشود
حتی ویتامینها و مواد ضروری لازم ندارند
فقط گاهی در شرایط اضطراری که دسترسی به غذای خانگی ندارید گزینه مناسبی ست

سوال دیگه مادرها اینه به بچه سرلاک بدم
ببینید سرلاک یه غذا آماده هست که بیشتر جنبه شکم پرکنی داره بنابراین بهتره سرلاک رو بزارید برای مواقعی که مسافرت هستید و نمی‌تونید غذا درست کنید

سوال های مرتبط

مامان قلب های مامان مامان قلب های مامان ۲ سالگی
‌‌
‌ در کودکان زیر دو سال، بسیاری از رفتارهایی که برای والدین "نادرست" یا "لجبازانه" به نظر می‌رسند، در واقع واکنش‌های کاملاً طبیعی و متناسب با مرحله‌ی رشدی آن‌ها هستند. در این سن مغز کودک هنوز در حال شکل‌گیری‌ست، به‌ویژه بخش‌هایی که مسئول تنظیم هیجانات، درک احساسات دیگران و کنترل تکانه‌ها هستند. بنابراین کودک هنوز توانایی اشتراک‌گذاری، کنترل خشم، یا درک انتظارات اجتماعی را ندارد.

وقتی کودکی غذا را پرت می‌کند، یا خودش را روی زمین می‌اندازد، یا نمی‌خواهد کسی را ببوسد، این‌ها نشانه‌ی تربیت نادرست نیستند؛ بلکه نشانه‌ی سلامت روان و رشد طبیعی‌اند. کودک در این دوران در حال شناخت مرزها، کشف محیط و آزمودن استقلال خود است.

برخورد آرام، همراه با درک و پذیرش، نه تنها باعث شکل‌گیری رابطه‌ی ایمن با والدین می‌شود، بلکه به کودک این پیام را می‌دهد که احساسات و کنجکاوی‌هایش پذیرفته‌شده‌اند. این پایه‌ای برای رشد روانی سالم در سال‌های آینده خواهد بود.
مامان ملوین و ملورا مامان ملوین و ملورا ۲ سالگی
مامان آدرین🦁پسر مامان آدرین🦁پسر ۱۵ ماهگی
مامان ارسلان مامان ارسلان ۱ سالگی
پارت ۲۰
حالا نوبت شماست.دوستانی که تا الان با من همراه بودید و مطالب رو خوندید جواب بدید
لطفا خود را در شرایط زیر قرار دهید و بنویسید در شرایط زیر چگونه میتوانید احساس فرزندتان را تایید کنید و نشان دهید او را درک میکنید
۱.کودک : راننده سرویس فکر میکنه من بچه ام و هر روز خودش در ماشینو برام باز میکنه
------------------------------------------------------------------
۲.از علی رضا متنفرم.ترسوی احمق.همه چیزو انداخت گردن من
----------------------------------------------------------------
۳.طاها میخواد فوتبال بازی کنیم ولی من دلم نمیخواد
--------------------------------------------------------------
۴.کسری دستکشم رو امانت گرفت بعدم پاره و درب داغون برش گردوند.اون اصلا نمیفهمه امانت داری یعنی چه.فردا حسابش میرسم
--------------------------------------------------------------
۵.مدیر مدرسمون هیچی حالیس نیست فقط بلده داد بزنه
---------------------------------------------------------------
۶.این غذارو دوست ندارم لب بهش نمیزنم من پیتزا میخوام( با ناله و شیون)
---------------------------------------------------------
۷. همه دوستام تبلت دارن.من خیلی بدبختم

در جواب دادن به سوالات یادتان باشد وقتی کودک رفتار و گفتار هیجانی دارد در مغز طبقه پایین به سر میبرد یعنی تحت کنترل مغز خزنده.
اولین وظیفه شما به عنوان پدر و مادر، ارتباط با مغز خزنده و همدلی است
مامان 🌹رز مامان 🌹رز ۱۳ ماهگی
جواب سوال شما
> از نظر رشد مغز، کودک یک‌ساله هنوز مفهوم «خطر» را مثل بزرگسالان درک نمی‌کند. بخشی از مغز که مسئول قضاوت، پیش‌بینی پیامدها و کنترل تکانه‌هاست (قشر پیش‌پیشانی)، تا سال‌ها بعد به‌تدریج رشد می‌کند. بنابراین بالا رفتن از مبل، میز یا گرفتن وسایل خطرناک، از روی لجبازی یا بی‌احتیاطی نیست؛ بلکه نتیجه کنجکاوی طبیعی و نیاز مغز به کشف محیط است.

در این سن، کودک با تجربه کردن یاد می‌گیرد، اما این به معنی رها کردن او نیست. چون توانایی ارزیابی خطر را ندارد، وظیفه ما حذف یا کاهش خطر از محیط است، نه اینکه از او انتظار داشته باشیم خودش خطر را تشخیص دهد.

اگر کودک مدام از جاهای بلند بالا می‌رود، بهتر است:

محیط را تا حد امکان ایمن کنید (دور کردن وسایل خطرناک، محافظ گوشه‌ها، دور کردن صندلی از کنار میز و پنجره).

به جای گفتن مکرر «نکن»، فرصت‌های امن برای بالا رفتن، پایین آمدن و تخلیه انرژی فراهم کنید.

هنگام نزدیک شدن به موقعیت خطرناک، سریع و آرام مداخله کنید و با جملات کوتاه مثل «این خطرناکه، بیا از اینجا بالا بریم» او را هدایت کنید.


کبودی‌های کوچک روی ساق پا یا پیشانی در کودکانی که تازه راه افتاده‌اند و در حال کشف محیط هستند، تا حدی شایع است؛ اما اگر ضربه شدید باشد، کودک هوشیاری‌اش را از دست بدهد، استفراغ مکرر کند، خواب‌آلودگی غیرعادی داشته باشد یا رفتار غیرمعمول نشان دهد، باید فوراً توسط پزشک ارزیابی شود.تا حدود ۳ سالگی انتظار «درک واقعی خطر» از کودک واقع‌بینانه نیست. او به جای آگاهی از خطر، به حضور و مراقبت مداوم والدین و یک محیط ایمن نیاز دارد. این موضوع بخشی طبیعی از تکامل مغز است، نه نشانه شیطنت یا نفهمیدن کودک.
#فرزند پروری شیر خشک شیر خشک نوزاد نوزاد رفلاکس فرزند
مامان نی نی مامان نی نی ۱ سالگی
💙 هیچ تخت نرمی جای آغوش مادر را نمی‌گیرد

🏠 در شیرخوارگاه، هر چیزی که فکرش را بکنید هست:
🛏️ تخت‌های لوکس
🩵 ملحفه‌های نرم
👩‍⚕️ پرستاران مهربان
🍼 شیرهای همیشه آماده
🎀 اسباب‌بازی‌های رنگارنگ
🩺 رسیدگی‌های منظم پزشکی
🧸 پتوی تمیز و معطر
📖 قصه‌های شبانه

🤱 اما بدن یک نوزاد تنها در آغوش امن و تماس پوست‌به‌پوست با بزرگسالی که دوستش دارد، آرام می‌شود.

🧠 علم ثابت کرده این تماس ساده:
💓 ضربان قلب و تنفس را هماهنگ می‌کند
🌿 هورمون‌های استرس را پایین می‌آورد
🛡️ احساس امنیت را در مغز می‌سازد

و بدون آن…
😢 یا بی‌تابی و گریه تا غرق شدن در خواب…
😔 یا بی‌تفاوتی خاموشی که کودک را آرام می‌کند ولی روانش را تهی می‌سازد.

🏡 شاید خانه‌تان قصر نباشد، اما آغوش شما 🫂 دنیای این کودک را کامل می‌کند.
⏳ حتی برای مدتی کوتاه، میزبانی (نگهداری موقت) یعنی بازگرداندن اولین و حیاتی‌ترین نیاز زندگی به او.

🪴🪴🪴🪴🪴🪴

📍 فعلاً در استان تهران فعالیم و به‌زودی در استان‌های دیگر هم گسترش می‌دهیم

🌹 اگر می‌خواهید بخشی از این ماجرا باشید:
🔹 پیا





📢 معرفی این پیام به دیگران، یعنی رساندن امید به خانه یک کودک.

سرچ کنید طرح میزبان