خیلی دلم گرفته دیشب تو مهمونی بچمو به زور خوابوندم خیلی گریه میکرد خواهرام کارشونه بچمو از خواب بیدار میکنن بچه بد اخلاق میشه بعد خواهرام رسیدن بهشون گفتم نرید تو این اتاق بچه بیدار میشه جز این حرفی نزدم خواهرم داد زد همونقدر که بچرو دوس داری منم دوس دارم و فلان در صورتی که اصلا چیز دیگ ای من نگفتم بچه من خیلی حساسه به صدا سریع بیدار میشه تا آخر مراسم به بچه من قیافه میگرفتن که بغلش نکنن چرا بهشون گفتم بیدار نکنید
از اونورم مامانم حرف می‌زد دلوین می‌خندید همه گفتن چه میخنده ه و فلان منم گفتم بچم با سن بالاها راحت تره به مامانم بر خورد که من سن بالا نیستم ما مامان دلوینم و فلان گفتم ببخشید شوخی کردم اصلا شما مادر دلوین باش من مادر شما ببخشید از اینکه همیشه باید حواسم باشه که کسی ازم ناراحت نشه خیلی ناراحتم همه هرحرفی میزنن من به خنده رد میکنم ولی همه دنبال اینن که از من ناراحت شن

نمیدونم چرا از بچه مراقبت میکنی بقیه ناراحت میشن خوب ما مادرشیم قلق بچرو بلدیم میدونیم بیدار بشه بد خلق میشه چرا یکم احترام نمیزارید
من همیشه وارد مهمونی ک میشم علام میکنم بچرو نبوسید یهو شوهر خاهر شوهرم بغلش کرد بوسش کرد گف وای دیگ طاقت نداشتم
میدونم از دوس داشتن بود ولی من ناراحت شدم ک ب حرف من اصلا اهمیت نداد از همون روز اصلا سمت بچم نمیاد
😂😂با بچم قهره

از بس خواستی کسی ازت ناراحت نشه شده این یعنی خود منی حالا بقیه این رفتار باهات بکنن مهم نیست براشون چون تو حساس نیستی سعی کن برات مهم نباشه تا عادی بشه

چیزی که من فهمیدم از الان هیچی بهتر از آرامش روان خودم ما مامان اااا نیست برا بچه هامون
خیلی سخته ولی از جیزی که اذیتت میکنه دوری کن
تا هم اونا قدر بدونن هم خودت آرامش داشته باشی

راهش اینه که اگه واقعا با شوخی میگی اگه کسی ناراحت میشه برات مهم نباشه کم کم بقیه عادت میکنن به اخلاقت و خودتم اذیت نمیشی

از بس همیشه رعایت کردی شده وظیفت باید از اول عین خودشون رفتار میکزدی

چقدر سخت
🥺🤦‍♀️