امروز با پست یکی از مامانا رفتم و پست‌های مامان عماد رو دیدم و با هر‌عکسی که از این بچه دیدم اشک ریختم.
من زیاد موافق جو غم زده و منفی نیستم ولی گاهی لازمه ببینیم و بشنویم و بخونیم تا به خودمون بیایم.
وقتی یه مادر اینطور به خاطر مریضی بچه‌ش دردمند و غمگینه، چقدر درد و غمهای ما الکی و مسخره به نظر میرسه. شاید وقتی درد بزرگتری داشته باشی همه وجودت این میشه که اون درد خوب بشه و دیگه دردهای کوچیک دیگه مهم نباشه.
سلامتی واقعا بالاترین نعمته ولی تا وقتی از دستش ندیم متوجهش نمیشیم. از بازی کردن با بچه‌هامون خسته میشیم ولی اگه بچه‌مون توی بیمارستان بستری میشد از نشستن توی اون هوا و فضا اونم وقتی دکترا بچه‌ت رو جواب کردن خسته نمی‌شدیم؟!
دعا میکنم خدا همه بچه‌های مریض رو شفا بده و به ماها درک و فهم این رو بده که ارزش و قدر زندگی هامون و بچه هامون رو بدونیم.
ازتون میخوام شماهم برای مامان عماد دعا کنید.

تصویر
۵ پاسخ

چطور میتونم توی تاپیک هاش برم

چرا بچه اشون چش شده

اگر فرصت کردید حدیث کساء براش بخونید.
خدا همه ی گرفتارها رو نجات بده🙏

الهی خدا همه مریضها رو شفا بده.
سلامتی بزرگترین نعمته🤲

منم خیلی غصه خوردم براش سرنمازم دعاش کردم انشالله خداشفاش بده دل مادرش اروم بگیره

مقالات مرتبط

رفتار خودخواهانه کودکان
علت رفتار خودخواهانه کودکان و برخورد مناسب با آن
چگونه کودک را از پوشک بگیریم
چگونه کودک را از پوشک بگیریم ؟+ فرآیند سه روزه
رفتار با کودک در جمع
رفتار مناسب با کودک در جمع و در مقابل دیگران
چرا حوصله بازی با کودکم را ندارم؟
چرا حوصله بازی با کودکم را ندارم؟

سوال های مرتبط

مامان اهورا مامان اهورا ۳ سالگی
اهورا یکی دو هفته ای هست بسیار زیاد بد اخلاق شده با کوچک ترین چیز میزنه زیر گریه و نق نق میکنه حرف گوش نمیکنه هر چقدر هم بهش بگم یه کاری رو انجام بده اصلا انگار نه انگار من دارم باهاش حرف میزنم فقط وقتی که با تندی و تهدید باهاش حرف بزنم اون کارو انجام میده یعنی با ترس خیلی لجباز و سرتق شده یعنی اگه چیزی رو بخواد زمین و زمان رو بهم میدوزه جیغ میزنه گریه میکنه یا اینقدر میگه میگه میگه تا ادم رو عاصی میکنه با این حال منم زیاد تو بازیش شرکت نمیکنم ولی پدرش خیلی باهاش کنار میاد تن به خواسته هاش میده یعنی یه جوری شده مدام داریم با پدرش سر این بچه بحث میکنیم که چکاری درسته چکاری غلط اخرشم به هیچ توافقی نمیرسیم دیگه نمیفهمم باید چکار کنم واقعا تا قبل مسافرت رفتنمون بهتر بود ولی از وقتی از مسافرت برگشتیم انگار یه بچه دیگه رو جایگزینه اهورا کردن مغزم دیگه کشش نمیده
مشاهده ۸ پاسخ
مامان مَهدیـــــار🌙 مامان مَهدیـــــار🌙 ۳ سالگی
شما رو نمیدونم ولی من هروقت پریود میشم احساس میکنم یه جون به جونم اضافه شده با اون همه درد و رنجش خوشحال میشم که باردار نیستم😐🤲🏻

نه که کلا نخوام ولی فعلا تا چندسال هیچ تصمیمی ندارم





فرزندپروری
پوشک
شیرخشک
مشاهده ۱۳ پاسخ
مامان ایرمان🤍 مامان ایرمان🤍 ۳ سالگی
وقتی بهش میگم میخوای یه بازی باحال بکنیم?
با ذوق میگه بزن بریم
اون لحظه بی اغراق میگم انگار دنیا رو بهم دادن❤️
اینکه بتونم مفید باشم مهارت یادش بدم خنده به لباش بیارم!
خلاصه که برق رفته و ما داریم با توپای رنگی بازی میکنیم. اینطوری که ایرمان باید با پاهاش توپا رو از توی تشت آب دربیاره و بندازه توی سبد
فرشم زدیم کنار که زیادکثیف کاری نشه!
و
مرسی از مامان آبان جان که این بازی رو توی تاپیکاش گذاشته بود و ما رو از بحران «بازیامون تکراری شده» نجات داد(:

مامانا شمام بیاید هرچی بازی تو آستین دارید بریزید رو دایره به همدیگه کمک کنیم🤝🫠
مشاهده ۵ پاسخ
مامان جوجه ها مامان جوجه ها ۳ سالگی
خدایا شکرت برای نعمتایی که بهم دادی
امروز ۷ مرداد سه سال میشه که خدا منو لایق مادر شدن دونست و بهم یه فرشته ی مهربون داد
خدایا شکرت هزاران مرتبه
من هیچی از خدا نمیخوام فقط نعمت سلامتی رو برای بچه هام میخوام
الهی خدا درد و مریضی به هیچ بچه ای نده
تولدت مبارک قلب مامان
تولدت مبارک رفیق مامان
شاید نتونید تصور کنید ولی این بچه درسته سه سالشه ولی بخدا که دلسوز تر از این بچه برای من هیچکس نبوده
میشه برای سلامتی و خوشبختی آنیل طلای من نفری یک دعای خیر و صلوات بفرستید براش
دعای خیرتون بدرقه ی زندگی دخترم و بچه های خودتون ❤️❤️❤️❤️❤️❤️

امروز عجیب بغضیم
همش نگاش میکنم قربون صدقه ش میرم میگم خدایا اون نخود کوچولوی من کی انقدر بزرگ شد که بشه حامی من
امروز باباش یهو صدام کرد من حواسم نبود یهو ترسیدم دخترم انقدر به باباش حرف زد گفت جگر مامانمو بریدی دفعه اخرت باشه با صدای بلند مامانمو صدا میکنی
بخدا اون لحظه انقدر من لذت بردم که گریه م گرفت
خدایا از اینجا تا آسمون شکرت
مشاهده ۱۳ پاسخ
مامان رادوین و رایان مامان رادوین و رایان ۳ سالگی
واقعا خسته شدم همیشه با خوابوندنش مشکل دارم یا رو پا میخوابه یا تاب اونم با هزار مکافات گریه و جیغ و داد دیگه از ترسم این یکی پسرمو رو پا نمیذارم حتی وقتی بغلش میکنمم تکون هم نمیدم
مشاهده ۶ پاسخ
مامان ماهلین مامان ماهلین ۴ سالگی
از دیشب تا الان دخترم جیش نکرده بود خییییلی استرس گرفتم گفتیم تا دو ساعت دیگه اگه نکرد ببریمش بیمارستان
که الان خودش گفت جیش دارم
میترسم بگم خداروشکر دخترم سالمه مامان آلما بیاد بگه واسه همچین چیزی اسم خدا رو نیار گناه کبیرست 😅
ولی از ته قلبم دعا کردم ان شالله هیچ بچه ای مریض نشه
واقعا بزرگترین درد تو دنیا برای پدر و مادرا مریضی بچشونه
مشاهده ۵ پاسخ
مامان Arya🧒🏻🧿 مامان Arya🧒🏻🧿 ۳ سالگی
تا الان هزار بار واسه وجود پسرم خدارو شکر کردم ولی امشب خدارو خیلی شکر میکنم بابت وجودش
من ببخشید بواسیر دارم وقتی یبوست بشم دستشویی رفتن برام عذاب آور میشه یکم پیش از دستشویی اومدم با حالت درد شدید خودم انداختم جلو بخاری پسرم پرسید مامان چیشده گفتم مامان درد دارم دیدم بغض کرد اومد گفت دورت بگردم ماما خوب میشی این حرف رو سه بار برام تکرار کرد جلوی بغضمو گرفتم به خاطر حرفش🥹
تو این چند دقیقه اومده بغلم کرده با حالت بغض و چشای اشک وار گفته دورت بگردم خوب میشی 😍🥺بخدا این بچه ها فرشته آن فرشته با سن کمشون خیلی از مارو درک میکنن میفهمن درسته روش عصبی میشم دعواش میکنم ولی یه تار موشو به کل دنیا نمی‌دم

بمونه به یادگار ۱۴۰۴/۱۱/۴🥹❤️
مشاهده ۱۳ پاسخ
مامان رایان مامان رایان ۴ سالگی
تجربه شخصی:من از یک سالگی جیش رو گفتم و یک سال و نیم کلا دیگه پوشک نشدم. ولی الان از دستشویی رفتن بیزارم.شاید اون موقع برام زود بوده. مامانم با خوشحالی میگه حتی شبا اصرار می کردی که حتما ببریمت دستشویی و از پوشک شدن بدت میومد. خب اینا باعث شده مامان من به اشتباه فکر کنه من آمادگی دارم. نتیجه اینکه الان تا جایی که بشه اغلب خودم رو نگه می دارم. یا دائم برای خودم کار ديگه می تراشم که نرم سرویس. مشکلات زیادی ام بابتش پیدا کردم. سنگ کلیه و یبوست و سندروم روده و ...
پس اینکه بچه ها درمقابل پوشک شدن مقاومت می کنن خیلی طبیعی و گذراست و اصلا نشونه آمادگی نیست.
دوستان نه روح و روان بچه رو به بازی بگیرید نه خودتون رو اذیت کنید و نه خونه تون رو به جیش و پی پی بکشید‌
خودش اتفاق می افته همونطور که توی عکس نوشته توضیح دادم.
شما فکر می کنید وقتی بچه مداوم خطا داره همین که سرش داد نمی زنید خوبه ولی اون احساس می کنه نتونسته کار درست رو انجام بده. و کم کم اعتماد به نفسش از بین می ره چون شما دارید بهش می گید نباید توی شلوارت جیش و پی پی کنی باید بریم دستشویی درحالی که اون خودش می دونه فقط بدنش برای این خود کنترلی هنوز آماده نیست و کاری از دستش برنمیاد جز حس ناتوانی و عدم اعتماد به نفس که تا بزرگسالی همراهش خواهد بود و ممکنه باعث خیلی از شکست هاش بشه درحالی که نه خودش و نه شما نمی دونید ریشه ش همین اصرار به زود گرفتن از پوشک بوده. .و اینکه تند تند بردن به دستشویی و اینطور عادت دادن هم از نظر روانشناسی کودک رد شده.
خود بچه کم کم آمادگی پیدا می کنه.
اینجا زیاد دیدم که می گن یهو پوشک نکردیم بچه مون سه چهار روز یا پی پی نکرده‌!
این دیگه اوج نا آگاهی یک مادر هست!
مشاهده ۷ پاسخ
مامان لیام مامان لیام ۳ سالگی
خیلی خوشحالم که تو آینده اطراف بچه هامون شاید حتی یک درصد آدمایی هستن که از نظر روحی سلامت تر هستن 😍🥰نسبت به دوره ی خودمون!😕
چرا انقدر مطمعنم ؟🤩
خوب چون ما مادرهای آگاه تری هستیم!یا حداقل تلاش میکنیم آگاه تر باشیم،
اغلب یا تحصیلکرده ایم یا حداقل بخاطر فضای مجازی ناخودآگاه سعی میکنیم مراقب روح و روان بچه هامون باشیم!😍🥰🤩🥳
و این خودش تا حدودی بچه های سالم تری رو به جامعه تحویل میده🥹


من این کتاب رو وقتی لیام به دنیا اومد یکبار خوندم ،اما دوباره میخوام شروع کنم که تکرار کنم😎
و واقعا آرزو کردم که ای کاش پدر و مادر خودم هم خونده بودن😀
واقعا پیشنهاد میکنم 😍
مشاهده ۲۶ پاسخ
مامان گردو و فندوق🌰🥜 مامان گردو و فندوق🌰🥜 ۳ سالگی
چرا بعضی روزا به فروپاشی روانی میرسیم؟
امروز اینقدر بچهام گریه و دعوا کردن ک مغزم له شده دوس دارم زاااار بزنم ولی بغضمو کنترل کردم همش یه غم رو دلمه💔
خستم بخدا
از هیچکس توقعی ندارم بچهارو برام بگیره ولی واقعا خیلی نیازه یه تایمی در روز به دور از بچه برای خودت باشی اینجوری بچت همیشه یه مادر شاد و سرحال داره نه یه مادر خسته و شکسته…
دوس ندارم اینجوری باشم ولی خب یوقتایی دست ما نیست چاره چیه وقتی یهو همه برنامه هات اینجوری پیش میره…
مشاهده ۱۰ پاسخ
مامان سحر مامان سحر ۳ سالگی
فکر میکنی بچه‌ت بیش‌فعاله؟

توی دوره زیر شش سال (حتی تا ۱۱سال) حرکت و تحرّک یه رکن برای رشد کودکه.
یعنی بچه‌ای که بخواد جسمش، مغزش و روانش درست رشد بکنه حتماً نیاز به تحرّک داره.

یکی از نیازهای اساسی بچه‌ها نیاز به جابجایی تو فضاست. کودک محرک می‌بینه و به وسیله محرک‌ها، جستجوگریش اون رو به تحرک وادار میکنه. وادار می‌کنه یعنی چی؟! یعنی مجبورش می‌کنه که تحرّک داشته باشه. *حالا با این دید یه نگاه به سبک زندگی‌ های امروز بندازیم*👀

توی سبک زندگی‌های امروز، خونه‌ها که کوچولو شدن و خوش‌بینانه حدود صد متر هستن، اون فضا رو هم که ما با یه دست مبل استیل، یه دست راحتی، میز نهارخوری، میز تلویزیون، دکوری، تخت‌خواب، کمد و ... تا جایی که می‌تونستیم پر کردیم! بعد بچه می‌خواد از فضای خودش که ما با تیر و تخته پرش کردیم استفاده کنه و تا روی مبل یا اُپن میره و می‌خواد بپره پایین می‌گیم بچه بیش‌فعاله! 🙁
مشاهده ۳ پاسخ
مامان مهربون مامان مهربون ۴ سالگی
خانمایی که عماد رو می‌شناسن خبری از عماد دارن؟ چرا مادرش دیگه چیزی نمیگه
مشاهده ۱ پاسخ
مامان دوتا پسر خوشگل مامان دوتا پسر خوشگل ۳ سالگی
سلام خانما امروز جواب آنومالی و غربالگری رو گرفتم مشکوک به سندرم بود. آمینیوسنتز کردن جوابش دو هفته دیگه مشخص میشه تا اون وقت دیوونه میشم من... دعا کنید بچم سالم باشه . کسی بوده که غربالگریش مشکوک باشه ولی بچش سالم باشه ؟
مشاهده ۱۲ پاسخ
مامان علی مامان علی ۳ سالگی
اشتراک تجربه ترس از تاریکی بچه ها



درمورد ترس بچه هم اگه از تاریکی میترسه میشه این بازی رو باهاش انجام داد خیلی مؤثره
غروب به بعد و شب که هوا تاریک میشه، یه اسباب بازی تو اتاقش مثلا زیر تخت، تو کمد، کشو، پشت پنجره،.. قائم کنید
برقا رو خاموش کنید و چراغ قوه گوشیتون روشن کنید و به پسرتون بگید مامان میخوایم یه بازی خیلی هیجان انگیز باهم انجام بدیم. میخوایم مثل یه کارآگاه بریم تو اتاقت و وسیله ها رو پیدا کنیم...

و اگه یه چیزی تو اتاقش هست که وقتی برق خاموش میشه و سایه اش برای بچتون احساس می‌کنید ترسناکه اگر امکانش رو دارید اونو از اتاق خارج کنید و اتاق رو خلوت تر کنید و یا حداقل یکم تغییر دکوراسیون بدید وسیله ها رو یکم جابه‌جا کنید

و اگه بچه مثلا میترسه و میگه مامان مثلا من احساس میکنم تو کمدم یچیزی هست، پشت پنجره یچی هست، زیر تختم چیزی هست،...
واکنش اشتباه اینه که بگیم مامان بیا بریم نشونت بدم که هیچی نیست
جمله درست اینه که: بچه رو ببریم تو اتاقش مثلا در کشو رو باز کنیم و بگیم مامان بیا باهم ببینیم که تو کشو فقط لباساته، یا پشت پنجره و پرده رو نشون بدیم که مامان بیا باهم ببینیم که پشت پرده یه گلدونه،...
مشاهده ۱ پاسخ
مامان امیررضا مامان امیررضا ۴ سالگی
امروز دلم گرفت… نه از بچه‌ها، نه از زندگی، که از مادری که باید پناه می‌بود، اما تندی کرد…
توی فروشگاه لوازم‌التحریر، پسر کوچولوی من، با ذوقِ کودکانه‌اش، چشمش به یه پاک کن توپ افتاد. با ذوق گفت: «مامان اینو ببین!میشه بخریمش»
همین‌قدر ساده…کلا اصلا بچه ای نیست که اصرار کنه واسه خرید چیزی و خیلی کم پیش میاد چیزی بخواد
اما یه خانم، با لحنی تند و بی‌مقدمه، رو بهش کرد و گفت: «بچه‌ها همه‌چی که نباید بخوان! بذار مامانت نفس بکشه!»
و بعد هم به دختر خودش توپید که «از این یاد نگیر، نمی‌خرم!»

خشکم زد…
نه فقط از اون لحن، از اینکه یه مادر، درد خودشو سر بچه‌ی من خالی کرد…
پسرم ساکت شد، نگام کرد، نگاهش پر از سوال بود…
چجوری براش توضیح بدم که بعضی زخم‌ها از خستگی‌ان، ولی روی دل بچه‌ها جا می‌مونه؟

من مادر اون بچه نیستم، اما پناه پسر خودمم.
و دلم می‌خواد هیچ مادری، حتی توی سخت‌ترین روزها، پناهِ بچه‌ی دیگه رو خراب نکنه…


مادری یعنی پناه، یعنی آغوش، یعنی صبوری...
می‌دونم سخته، می‌دونم خستگی و فشار زندگی می‌تونه طاقت آدمو تموم کنه.
ولی گاهی یه جمله، یه نگاه، می‌تونه گوشه‌ی روح یه بچه رو برای همیشه تار کنه.
من اصلا آدمی نیستم که تحمل بی احترامی به پسرم رو داشته باشم اما لال شده بودم،خداروشکر شوهرم اومد و از خجالتش درومد البته جلوی دخترش نه اما چقد بد اجازه میدیم تو همه چی دخالت کنیم.
مشاهده ۵ پاسخ