‎🩵سه راز بزرگ تربیت پسر چیه؟

1️⃣ هدایت عاطفی فعال:
پسران تحت فشارهای فرهنگی‌ای بزرگ میشن که احساساتشون رو پنهان کنن. اما نیاز به بیان احساسات، همدلی، و دریافت حمایت عاطفی واقعا مهمه.از سنین پایین بهش یاد بده که احساسش رو نام ببره، عادی بدونه و تو با شنیدن اون احساس نه تنها واکنش منفی نشون ندی، بلکه تحسینش کنی.

2️⃣مرز داشتن، یعنی عشق داشتن:
پسرهایی که والدینشون مرزهای روشن ولی همراه با محبت براشون تعیین میکنن، هم اعتماد به نفس بالاتری دارن و هم رفتارهای پرخاشگرانه کمتر نشون میدنن، توی رفتار، نه خیلی سفت باش، نه خیلی وِل. قاطعانه ولی مهربون بگو: «تو حق داری ناراحت باشی، ولی زدن خواهر درست نیست. بگو چی اذیتت کرد تا بتونیم کمک کنیم.»

3️⃣الگوسازی مردانه سالم:
پسرانی که در اطرافشون مردهایی با ویژگی‌های اخلاقی سالم، همدل، مسئولیت‌پذیر و محترم دارند، احتمال بیشتری برای داشتن عزت‌نفس بالا، روابط سالم و مدیریت هیجان‌های مثبت دارن. میتونی از کتاب‌ها و انیمیشن هایی که پسرهای مسئولیت پذیری یا قهرمانان و پهلوانان واقعی رو نشون میده استفاده کنی و بعد تشویق کنی؛ توجه کن که نباید مقایسه کنی.‎

تصویر
۵ پاسخ

مامانی گل
گروه زدیم روبیکا تازه تاسیس
دورهمی مامانا
بچه داری
اقدامی بارداری
ویسکال
پایه ای آیدی روبیکاتو بده ببرمت قشنگم

ماشاالله چه وسر جیگر و‌خوشتیپی

بچه نیفته تو آب چ جای خطرناکی

خیلی خوب👍

😘🍀

سوال های مرتبط

مامان 🍒حلما🍒 مامان 🍒حلما🍒 ۲ سالگی
‎🩷سه راز بزرگ تربیت دختر چیه؟

1️⃣ دلبستگی ایمن:
دخترانی که در کودکی با مادر یا مراقب‌شون رابطه‌ای امن و پاسخ‌گو دارن، در بزرگسالی اعتماد به نفس بالاتر، روابط سالم‌تر و آرامش درونی بیشتری پیدا میکنن. یعنی احساس میکنن "دوست‌داشتنی" و "مهم" هستن، حتی وقتی اشتباه میکنن.

2️⃣ الگوی سالم زنانه:
دخترت با دیدن تو یاد میگیره که یک زن چطور با خودش، بدنش، کارش، و دیگران رفتار می‌کنه. اگر تو خودت رو قوی، محترم و دوست‌داشتنی بدونی، اونم یاد میگیره همین‌طوری خودش رو ببینه.
درباره خودت با احترام حرف بزن مثلاً به‌جای "چقدر چاق شدم" بگو "دلم می‌خواد سالم‌تر زندگی کنم"
نه گفتن، استراحت کردن، یا دنبال علاقه‌هات رفتن رو بهش نشون بده تا بدونه زن بودن یعنی انتخاب کردن، نه فقط فداکاری.مادرِ با عزت‌نفس، بهترین معلم برای دختره.

3️⃣ اجازه دادن به جسارت و انتخاب:
اگه دختر یاد نگیره که صداش مهمه و میتونه تصمیم بگیره، ممکنه در آینده وابسته، گوشه‌گیر یا منفعل بشه.وقتی بهش فرصت انتخاب و تجربه‌های متنوع میدی، یاد میگیره که توانمنده و صدای خودش ارزش داره.‎


واسه پسرا رو توی تاپیک بعدی میزارم😊
مامان 🍒حلما🍒 مامان 🍒حلما🍒 ۲ سالگی
✅️راهکار برای کاهش وابستگی زیاد کودک به مادر:

1️⃣ تقویت دلبستگی ایمن:
هر روز زمانی رو حتی 20 دقیقه بدون حواس‌پرتی با بچه‌ت باش. وقتی صدات میزنه، گاهی با آرامش بگو: «الان کارمو تموم میکنم و میام پیشت.» هم حضور امن رو تجربه میکنه، هم صبر رو یاد میگیره(ولی خیلی منتظرش نذار).
2️⃣مواجهه تدریجی با جدایی:
مثلاً بگو«میرم دستشویی، تا 5 بشماری برمیگردم.» این تمرین ساده کمک میکنه اضطراب جدایی کم‌کم کاهش پیدا کنه. استفاده از کتاب‌کودک با موضوع جدایی خیلی کمک‌کننده‌ست؛ مثل کتاب «مامانم را می‌خوام مناسب 3 تا 6 سال»
3️⃣ آموزش تدریجی استقلال:
برای کارهای روزمره، بهش دو انتخاب ساده بده«میخوای این لباساتو بپوشی یا اون یکی؟». مسئولیت‌های کوچیک متناسب با سن بهش بسپر. برای بچه‌های زیر 6 سال میتونی از واژه "ماموریت" استفاده کنی، مثلاً«ماموریت آب دادن به گل‌ها!»
4️⃣ تقویت اعتماد به نفس:
وقتی کودک خودش رو ناتوان بدونه، بیشتر به والدین وابسته میمونه.
5️⃣ مرزبندی سالم همراه با عشق: مثلاً بگو: «الان وقت بازی تنهاییه، بعدش با هم بازی میکنیم.» و بازز‌هایب بهش بگو که بتونه تنها انجام بده مثل لگو، پازل یا نقاشی.
مامان ایلیا مامان ایلیا ۲ سالگی
امروز ایلیا با پدرش کلی نقاشی کشیدن و آبرنگ کار کردن.
میدونم با شرایط اقتصادی این روزها و فشاری که روی آقایون هست واقعا گاهی توقع زیادی هست که بتونن باوجود خستگی خیلی زیاد خصوصا اگر ساعت کار طولانی دارن با بچه ها وقت زیادی بگذرونن. ولی بچه ها واقعا نیاز دارن که با پدرشون هم بازی کنن. گاهی یادگیری خیلی چیزها وقتی از سمت پدر آموزش داده بشه بیشتره.
درخصوص کودکانی که مادراشون نگرانن که بچه مون دو سالش شده ولی کلمات کمی رو میگه. من بهشون توصیه میکنم که یه مدت پدر بیشتر با بچه معاشرت کنه و پدر بیشتر حرف بزنه با بچه.
چون پدرها از واژه های متنوع تر و کمتر تکراری در صحبتهاشون استفاده میکنن و بچه هایی که با باباهاشون وقت بیشتری میگذرونن اغلب دایره لغات بیشتری دارن.
مادرها آهسته تر صحبت میکنن. گفتار کودک محور دارن. کلمات یکسانی رو در طول روز دائم تکرار میکنند. تعامل چهره به چهره بیشتری با کودک دارن و تایم بیشتری با کودک هستند برای همین شروع و استارت حرف زدن بچه ها بیشتر با کمک و همکاری مادر هست ولی از یه جایی به بعد نقش پدر پررنگ میشه.
خصوصا بچه های دوساله نیاز به دامنه لغات بیشتری دارن که سریعتر زبانشون تکمیل بشه حتی اگر کلمات کمی رو به کار میبرند و هنوز ابتدای صحبت کردنشون هست.
پس در نتیجه پدر و مادر در یاد دادن زبان و به حرف اومدن بچه ها نقش مکمل دارن. و نمیشه با تکیه بر یکنفر انتظار عالی داشت( در پرانتز اضافه کنم استثنا در تمام موارد میتونه وجود داشته باشه.)
مامان پسر وروجک مامان پسر وروجک ۲ سالگی
زیر 7 سال آموزش مستقیم نداریم هر چی هست تو قالب اموزش غیر مستقیم برای کتاب ذکر شده در تاپیک قبلی از روش های زیر استفاده کنید:
💛 ۱. هدف اصلی: بازی و لذت، نه یادگیری مستقیم
بچه‌های زیر ۳ سال که الان بچه های ما توی این رنج سنی ان هنوز توی مرحله‌ای‌ان که با تجربه و احساس یاد می‌گیرن، نه با توضیح.
پس بهش نگو "بیا رنگ‌ها رو یاد بگیریم" 😅
فقط باهاش بازی کن، حرف بزن و ارتباط بگیر.
یادگیری خودش اتفاق می‌افته
💙 ۲. کتاب رو با حس و حال شروع کن
قبل از شروع، یه فضای آروم و شاد درست کن.
مثلاً بچه رو بغلت بگیر یا کنارت بشونه و بگو:
> «ببین امروز چه کتاب خوش‌رنگی داریم!»
«می‌خوای ببینیم توش چی قشنگه؟»
یعنی انگار داری باهاش یه ماجراجویی کوچیک میری، نه درس دادن.
❤️ ۳. فقط اسم نگو، احساس بساز
به‌جای اینکه فقط بگی:
> «این قرمزه، اون آبیه»
بگو:
«وای نگاه کن چه سیب قرمزی! شبیه اون سیبیه که امروز خوردی؟»
«آبیه! مثل آسمون، ببین قشنگه نه؟»
یعنی رنگ رو با چیزی واقعی یا احساسی ربط بده. این‌طوری توی ذهنش می‌مونه
ادامه زیر تاپیک
مامان پسر وروجک مامان پسر وروجک ۲ سالگی
وقتی بچه حدود دو ساله میشه، تازه داره می‌فهمه که احساسات مختلفی مثل خوشحالی، ناراحتی، عصبانیت یا ترس وجود داره. اما هنوز بلد نیست این احساس‌ها رو درست بشناسه یا بیانشون کنه. نتیجه‌اش چیه؟ گریه، جیغ، لجبازی یا حتی کتک زدن، چون نمی‌تونه بگه "ناراحتم" یا "می‌ترسم".

حالا اگه ما از همون موقع کمکش کنیم که احساساتش رو بشناسه و اسمشونو یاد بگیره، مثلاً بگیم:

> "می‌بینم ناراحتی چون اسباب‌بازیت شکست"
یا
"عصبی شدی چون نوبت بازی نبود"،
بچه یاد می‌گیره احساسش رو با کلمه بیان کنه، نه با رفتار بد.



این کار باعث میشه:

1. اعتمادبه‌نفسش بالا بره چون می‌فهمه احساساتش مهم و قابل فهمه.


2. روابطش بهتر بشه چون یاد می‌گیره با حرف زدن مشکلاتش رو حل کنه.


3. کنترل هیجان پیدا کنه و کمتر لجبازی یا پرخاش کنه.


4. هوش هیجانی بالایی داشته باشه که در آینده براش خیلی مفیده — توی مدرسه، کار و حتی زندگی زناشویی.
در واقع، آموزش احساسات مثل یاد دادن الفباست؛ اگه از کوچیکی یادش بدیم، توی تمام مراحل زندگی ازش استفاده می‌کنه
البته حتما لازم نیست مثل واو به واو کتاب بخونید بلکه جملاتش رو تبدیل به زبون بچه کنین و از رو شکل ها میتونین بهش توضیح بدید