بچهااگه مامانتون باتوجه به این چیزایی که میگم کلا شخصیت بیخیالی داشت و مادرشوهرمم پیره مهدم اصلا نمیتونم بچمو بهش بسپارم به نظراون سرکار میرفتید؟ مامان من مثلا شبی که زایمان کرده بودم روز اول میگفتم کمکم کن بیارشیر بدم بایدهرچهارساعت شیرداد میگرفت میخوابید میگفت بچه گشنش باشه خودش بیدار میشه اخر پرستار اومد دعواش کرد گفت پس اومدی اینجا بخوابی خیلی به خوابش و خوراکش حساسه برعکس من که همش سرپام درقید خودم نیستم یه بار بچه دومم چهاردستوپامیرفت خیلی شبش اذیتم کرده بود خوابم میومدبچم بیداربود گفت تو بخواب من حواسم به بچت هست بیدارشدم دیدم تخت خوابیده بچمم برای خودش رفته بود توهال داشت اسپیکرو مینداخت سرش خدایی شد پاشدم کلا ریلکس من خودم بچگیام چندبار گم شدم یا یه بار اسباب بازیامو ریخته بود تو پاگرد راه پله ای که نرده نداشت اونجابازی کنم از بالای پله ها پرت شدم پایین کلا راحته

منتو غربتم هیچ احدی رو ندارم اینجا کارمند رسمی هم هستم بعد مرخصی زایمانم یک سال مرخصی بدون حقوق گرفتم بچه م یک سال و نیم ناچارا برگشتم سر کار برای دخترم پرستار گرفتم تو خونه دوربین آنلاین گذاشتم سخت بود ولی گذشت ....میدونی اگه نیاز مالی داشته باشی که مجبوری بری خب ولی اگه نه نری بهتره تا بچه هات ۳ سال نشدن حداقل

با این تفاسیر تنها جمله اینه که اگه بچه برات مهم نیس بزو سزکار

وای منکه اصلا نمیرفتم بچه م واجب تره

وایییی چ ریلکس

نه نرو من خودم همین مشکل دارم امسال پسرم پیش مامانم بود امسال که بچه دومم به دنیا بیاد از الان غم سال دیگه رو دارم مامانم بیچاره دو تا رو نمی تونه نگه داره دلم نمیاد بچه رو مهد بذارم پرستار هم نمیشه به هرکس اعتماد کرد بعد مکه چقدر حقوقمه که بدم پرستار

مونده ب کارت ک چی باشه اگه ارزششو داره ک هرجور شده بزار مهدی جایی
حیفه
بعدا پشیمون میشی

وای چقدر بی خیال بر عکس مامان من که هنوز هم که هنوز استرس بچه هاشو داره هممون سر خونه زندگیمونیم ولی همش پشت سرمونه اینقدر استرس مارو داره که همش بهش میگم بابا مادینه بزرگ شدیم سر خونه زندگی خودمونیم یه کمی حواست به خودت باشه

نه عزیزم