اصلا حالم خوب نیست از نظر روحی ، همسرم از اول توی بچه داری کمکی بهم نکرد، نهایت چهار تا ظرف بشوره، حتی پسرم سمتش نمیره همش چسبیده به من ، برای کوچکترین کارها مثل کفش پوشیدن ، شانه کردن مو و ...فقط میگه مامان انجام بده
امروز دومین روزی بودکه میخواستم از پوشک بگیرمش خیلی حرص خوردم ، از طرفی دائم میگه لباس بده بندازم توی ماشین لباسشویی!!!
از صبح تا شب کارش همینه لباسای تمیز و کثیف قاطی میکنه میندازه توی ماشین، توی این بی آبی و بی برقی هرروز باید لباس بشورم.
دیگه موقع خوابیدنش عصبانی بودم و داد و بیداد کردم، به شوهرم گفتم بی مسئولیت بی شعور،
وقتی بچم خوابید رفتم ازش عذرخواهی کنم که اصلا نپذیرفت عذرم رو.
تا حالا هیچوقت بهش همچین حرفی نزده بودم .
خیلی خستم بخدا

سلام گلم
بدون که تنها نیستی
من به علاوه چیزایی که گفتی تو غربت زندگی میکنم ینی کمک خانواده خودم رو هم ندارم

خانواده همسر هم که فقط لب و دهن

خودتو ناراحت نکن منم گاهی دچار فروپاشی روانی میشم وقتایی که خیلی خسته ام و فشار روم زیاده
عذر خواهی هم معنا نداره به نظرم باید ببینن و بفهمن (که متاسفانه میبینن و نمیفهمن)

عزيزم تو كاره اشتباهي نكردي ناراحت نباش♥️

عذرخواهی برای اینکه فشار روته و طرفت درکی نداره
منم شرایطم مثل خودته. و هیچ تغییر نکرده

شوهر من بخدا ظرف هم نمی‌شوره یعتی هیچکاری نمیکنه دیشب بیمارستان همراه مادرشوهرم بودم تا صبح بیدار بودم ظهر اومد خونه دید خوابم لباش آویزونه الان خاستم لباسام بپوشم ول کنم برم خونه بابام نزاشت خسته شدمه ساعت ۵اومده از سرکار رفته بیرون نیمد تا ۱۰ نیم ساعت موند و رفت نیمد تا ۱۲ الانم رفتهدقلیون میکشه مگه من بردش شدمه که بیاد حاضر وآماده بخوره جا تشکرش ازم طلبکار شع

والا خوب گفتی خودتو خالی کردی ولش کن یادش میره😀

گلم شوهر من ابم‌ نمیره بخوره من بلید بدم بش حالا باز مال تو ظرف میشوره

تو آرامش همه چیو توضیح بده و بهش بگو تنهایی نمتونی