حالت صورت و لحن صدای ما، دنیای بچه‌هامون رو شکل می‌ده. 🤱
قبل از اینکه حرف بزنن...
قبل از اینکه کلمات رو بفهمن...
دارن ما رو نگاه می‌کنن.

این تحقیق معروف در مورد رشد نوزادها نشون داد که:
اگه مامانشون ترسیده باشه → بچه جلو نمی‌ره
اگه لبخند زد یا با صدای آروم و مهربون حرف زد → بچه با خیال راحت رد می‌شه
به این می‌گن ارجاع اجتماعی (Social Referencing)
یکی از اولین نشونه‌های رشد هیجانی بچه‌هاست.
جایی که نوزاد از احساسات ما یاد می‌گیره که یک موقعیت امنه یا خطرناک.

این تحقیق بهمون چی می‌گه؟
• ترس‌های بچه‌ها از خودشون به‌وجود نمیان، از واکنش‌های ما رشد می‌کنن
• حالت صورت و لحن صدامون نقش مهمی تو رشد احساسات بچه داره
• بچه‌ها حس امنیت رو با ارتباط و حس‌گرفتن از ما یاد می‌گیرن، نه با کلمات

✅ یک تمرین.....
این بار که عصبانی شدین صداتون رو ضبط کنین
و یا برید جلو آینه و خودتون رو با اون چشم های از حدقه در اومده و نگاه خشمگین تماشا کنین.....
از خودتون وحشت نمیکنین ؟
وقتی میخندین خوشگل تر نیستین ؟
وقتی با آرامش جواب میدین خوش صدا تر نیستین ؟

تصویر
۷ پاسخ

من جدیدا زیاد عصبی میشم رو بچم
نمیدونم چکار کنم.
ایقد لجبازه اصلا روانیم میکنه

میشه بهم درخواست بدی عزیزم

💚💚💚

یه گروه مادرانه داریم توی روبیکا دوست‌داشتنی ب این آیدی پیام بدین و عضو بشید@asal9700

واقعا همینه من یه مدته کمرم دردمیکنه وفتی میشینم پامیشم میگم ای وای حالا دختدم موقع نشستن میگه ای وای کاملا شبیه خودم حتی دستشم میگیره به کمرش

خیلی عالی بود
ممنون

روانشناسی عزیزم؟

سوال های مرتبط

مامان حسنا و نی نی مامان حسنا و نی نی ۱ سالگی
اگه زد، تو هم بزن👊🏻

چجوری به فرزندم یاد بدم از خودش دفاع کنه؟

معمولاً بچه‌ها از حدود دو سالگی موقع بازی همدیگه رو هل می‌دن، گاز می‌گیرن یا می‌زنن. چون هنوز بلد نیستن رابطه برابر داشته باشن، زود از دست همدیگه عصبانی می‌شن. ولی از سه سالگی به بعد دیگه این رفتار طبیعیه نیست و باید بررسی بشه...

❓️ حالا والدین باید دخالت کنن یا نه؟

تو این سن بچه‌ها خودشون بلد نیستن از خودشون مراقبت کنن. حتماً باید یه بزرگ‌تر کنارشون باشه که اگه یکی، یکی دیگه رو زد یا هل داد، سریع و بدون داد و بیداد جلوی اون رفتار رو بگیره.

اما این جمله‌ی «اگه زد، تو هم بزن» واقعاً به بچه آسیب می‌زنه. ❌️
چون همه‌ی چیزایی که بهش یاد دادید رو زیر سؤال می‌بره..بچه با خودش می‌گه پس اگه یکی کار بدی کرد، منم می‌تونم تکرار کنم؟
اون بچه‌ای که می‌زنه خودش پر از احساسات بد و خشم نسبت به خودشه و حتی از بچه‌ای که کتک می‌خوره آسیب بیشتری می‌بینه. تازه با این حرف ممکنه بچه‌تون تو خطر آسیب جسمی هم قرار بگیره و یاد بگیره خشم، دعوا و کینه چیزای عادیه!!
مامان آنیسا خانوم🍩👶 مامان آنیسا خانوم🍩👶 ۲ سالگی
نوزاد هنوز حرف زدن بلد نیست. تنها راهی که می‌تونه نشون بده چی می‌خواد یا چه‌حسی داره، همون گریه‌هاشه، حالت صورتش، یا تکون‌های بدنش. یعنی با یه زبان غیرکلامی با مادر ارتباط می‌گیره.

اگه مادر بتونه این نشونه‌ها رو با دقت و حساسیت بخونه و درست جواب بده، نوزاد کم‌کم درک شدن رو تجربه می‌کنه می‌کنه و یه حس امنیت درونی پیدا می‌کنه.
ولی اگه مادر جوابای بی‌ثبات بده یا درست متوجه نشه، بچه یاد می‌گیره که حتی اگه نشونه هم بده، کسی نمی‌فهمه. پس بهتره اصلاً چیزی نگه.

همین تجربه می‌مونه توی ناخودآگاه و بعدها توی رابطه‌های عاطفی بزرگسالی خودش رو نشون می‌ده.

بعضی از ما به‌جای اینکه بگیم چی می‌خوایم، ساکت می‌مونیم و انتظار داریم طرف مقابلمون خودش بفهمه. وقتی نمی‌فهمه، ناراحت می‌شیم یا احساس می‌کنیم دوستمون نداره.

در واقع، هنوز توی همون دنیای کودکانه گیر کردیم که فکر می‌کردیم اگه کسی واقعاً دوسمون داشته باشه، باید بدون اینکه چیزی بگیم، بفهمه چی تو دلمه.

ولی رابطه‌ی سالم یعنی بتونیم راحت و صادقانه بگیم چی می‌خوایم.
مامان ابوالفضل مامان ابوالفضل ۱ سالگی
📝
نوازش و لمس محبت‌آمیز، زبان عشق کودکان،خصوصا کودکان زیر سه سال هست

❤️وقتی کودک نیاز به آرامش داره یا نگران به نظر می‌رسه، با لمس مهربانانه و نوازش می‌تونیم بهش احساس امنیت بدیم. این ارتباط نزدیک باعث می‌شه کودک یاد بگیره که در دنیای بزرگ‌تر تنها نیست و همیشه کسی هست که مراقبشه.

نوازش‌های روزانه، نه فقط آرامش‌بخش هستند، بلکه به رشد مغز و احساسات کودک کمک می‌کنن و پیوند عاطفی بین کودک و والدین رو عمیق‌تر می‌کنن.🌿😊❤️

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣
مامان کیان😍 مامان کیان😍 ۱ سالگی
سلام مامانی مهربون 💛
امروز خواستم خوشحالیمون رو باهاتون به اشتراک بذارم.
تو این ۱۹ ماه تونستم با کیان به این موفقیت‌ها برسیم. البته رشد هر بچه منحصر به فرده و هر قدم کوچولوش پر از شادی و افتخار برای مامان و باباست.
کیان ما الان ۱۹ ماه و ۱۰ روزه و هر روزش پر از شگفتی و خنده‌ست!
💤 شب‌ها فقط شیر قبل خواب می‌خوره و تا صبح راحت می‌خوابه.
🚼 دستشویی رو کنترل می‌کنه و می‌تونه ۲ ساعت جی‌ش رو نگه داره، خودش واقعاً قدرته!
🏃‍♂️ راه رفتن رو بلد بود، حالا می‌دوه، از مبل بالا میره و توپ رو لگد میزنه.
🦷 دندون‌هاش کامل شدن، بالا و پایین ۸ تا ۸ تا.
🍎 هرچی دوست داره می‌خوره، میوه، غذا، و وقتی سیر میشه خودش گوشی رو کنار می‌ذاره.
⚖️ وزنش ۱۳۸۰۰ هست.
🗣️ و بامزه‌ترینش اینکه شروع کرده کلمات گفتن و صدای حیوانات رو تقلید می‌کنه:
مامان
بابا
گردو
آجی
ننه
آب
خامه
به دایی میگه: یی
به خاله میگه: عاله
نون
نه

عمه
جیش

اه
حموم
عمو
اسم حیوانات رو که میگی، صداشون رو در میاره 🐶🐱🐷
هر روزش یه قدم کوچیکه، ولی پر از افتخار و شادی برای مامانش 😍
این کوچولو داره دنیا رو با لبخند و شیطنتاش می‌سازه 💛✨
شما هم بیان از موفقیت های کوچولوهاتون بگین مامانا ❤️❤️
مامان دلبرک مامان دلبرک ۱ سالگی
بحران دوسالگی یا همون «Terrible Twos» به دوره‌ای گفته می‌شه که بچه‌ها حدوداً بین ۱۸ ماهگی تا ۳ سالگی واردش می‌شن
این مرحله بخشی طبیعی از رشد کودک هست و بیشتر به دلیل تغییرات ذهنی، شناختی و هیجانیه

🔹 چرا اتفاق می‌افته؟
بچه‌ها تازه دارن حس استقلال پیدا می‌کنن، می‌خوان خودشون تصمیم بگیرن
زبان و توانایی بیان احساسات هنوز کامل نشده، برای همین زود به گریه یا قشقرق می‌رسن
کنجکاوی و انرژی زیادی دارن، اما کنترل و صبرشون کم‌تره
مرزها رو امتحان می‌کنن تا ببینن تا کجا می‌تونن پیش برن

🔹 ویژگی‌های معمول بحران دوسالگی:
زیاد گفتن "نه" و مخالفت با هر چیزی
گریه و جیغ یا قهر ناگهانی
وابستگی شدید به بعضی چیزها (مثل اسباب‌بازی یا والد)
لج‌بازی و نداشتن انعطاف
تغییرات سریع خلق‌وخو (یک لحظه می‌خندن، بعد گریه می‌کنن)
تلاش برای انجام کارها به تنهایی، حتی اگر بلد نباشن

🔹 چطور مدیریت کنیم؟
صبور بودن: این مرحله موقتیه و طبیعی
انتخاب دادن: مثلاً بپرسی "این لباس رو می‌خوای یا اون یکی؟" تا حس استقلال پیدا کنه
حواس‌پرتی: وقتی قشقرق می‌کنه، با چیز دیگه‌ای توجهش رو جلب کن
روتین ثابت: بچه‌ها با نظم و قابل پیش‌بینی بودن محیط، آرام‌تر می‌شن
مرزبندی قاطع ولی مهربان: باید بدونه چه چیزهایی ممنوعه
تحسین رفتار خوب: وقتی همکاری می‌کنه یا آرامشه، حسابی تشویقش کن
این دوره معمولاً تا حدود ۳ سالگی رو به آرامش می‌ره، و بعد بچه‌ها یاد می‌گیرن بیشتر با کلمات خواسته‌هاشون رو بیان کنن
مامان امیر مامان امیر ۱ سالگی

ما مادرها همیشه چالش حفظ اسباب بازی رو داریم با دلبندانمون....

مراقبت از اسباب‌بازی‌ها رو به کودکان باید یاد داد...


با تهیه اسباب‌بازی، حس کنجکاوی کودک رو تقویت کنید.
و اجازه بدید حس کنجکاوی کودکان با خراب کردن اسباب بازی‌هاشون پاسخ داده شه تا آرام آرام جذابیت این کار برای اونها از بین بره...
●●●دقت کنید ،اسباب بازی های ارزان تر تهیه کنید که اگر هم خراب کردن دلتون نسوزه🤪

کودک در سنین دو یا سه سالگی و پائین‌تر از اون مراقبت از اشیای شخصی رو در سالم نگه داشتن اونها نمی‌دونه.

نکته همینه که خیلیا نمیدونن و مدام حرص میخورن😁

بچه به استفاده از وسایلش تمایل داره و خراب کردن اسباب بازی رو هم نوعی استفاده از اون می‌دونه
کودکان هر اندازه به هفت سالگی نزدیک می‌شن حس مراقبت از وسایل درونشون قوت می‌گیره....

●●●متاسفانه این وسطا خیلیا به مادر بیچاره تز میدن که :
وای دعواش کن خراب نکنه ،اگر مدام خراب کنه عادتش میشه و ...

نکته اینه که این عزیزان رفتار بچه و دنیای بچگی رو با رفتار بزرگسالی و عادت های اون زمان مدام قیاس میکنید
مامان حسنا و نی نی مامان حسنا و نی نی ۱ سالگی
قبل از اینکه وارد بحث بشیم یک سری نکات رو در مورد اسباب بازی میگیم که دونستن این نکته ها باعث میشه که خیلی از مهارت های فرزند پروری مون بره بالا. این نکات از صفر تا 14 سال هم کاربرد داره. یعنی برای 7 سال دوره ی اول و 7 سال دوره ی دوم هم کاربرد داره.

🎀 اولین نکته اینکه اسباب بازی وسیله ای هست که همونطور که از اسمش مشخصه برای بازی هست. و اونچه که برای بازی هست امکان خراب شدنش وجود داره. پس توقع اینکه ما اسباب بازی بخریم و بچمون اون رو خراب نکنه و سال ها ازش استفاده کنه یکی از اشتباه ترین تصوراتی هست که ماها داریم. اون چیزی که نباید خراب بشه و با احتیاط باید مصرف بشه وسیله ی برقی خونست. کمدِ..فرشِ و اینجور چیزا. آنچه که شما برای بازی بچه هاتون تهیه میکنید؛ قطعا باید خودتون رو قبل از خریدش برای از بین رفتنش آماده کنید. حالا ممکنه یک بچه ای اون رو یک ساعته خراب کنه... یک بچه ای دو روزه و یک بچه ای دو ماهه و یک بچه ای دو ساله. شخصیت بچه ها فرق میکنه.

🎀 ممکنه مادری یک دختر یا یک پسر داشته باشه  که وسیله هاشو زیاد استفاده نکنه یا با سلیقه استفاده کنه و یک ماشینِ ساده یا یک عروسکِ ساده رو راحت سه چهار سال استفاده کنه. چرا؟؟ چون اصلا دوست نداره اینو استفاده کنه، کثیف بشه و خراب بشه. یک مقدار وسواس داره تو این قضیه. ولی خواهر یا برادر همین بچه اسباب بازی که داره رو دو روزه خراب میکنه. نمیتونیم ما بگیم که کدوم یکیشون کار بهتری دارن انجام میدن. چون همون طوری که رنگ چشم، رنگ پوست ، قد و اندازه و اندیشه های انسان ها و ... باهم فرق میکنه، قطعا نحوه ی استفاده اونها از اسباب بازی ها هم فرق میکنه
مامان آنیسا خانوم🍩👶 مامان آنیسا خانوم🍩👶 ۲ سالگی
🎥 ویدیو یی به تازگی وایرال شده که توی اون، یه کودک در باز کردن یه صندوق اشتباه می‌کنه،
و اسمارتیزها روی زمین می‌ریزن.
اما چیزی که از همه بیشتر دیده شد، چهره‌ی مضطرب کودک بود.

اون لحظه فقط یه ریختن ساده نبود؛
یه تجربه‌ی شدید اضطراب، شرم و ترس بود.

🧠 پشت این اضطراب چی هست؟
این ترس معمولاً از چند تجربه‌ی عمیق توی کودکی میاد:

1️⃣ ترس از تنبیه یا قضاوت
کودکی که بارها به‌خاطر اشتباه کوچیک توبیخ شده،
حتی تو موقعیت‌های جدید، ذهنش سریع پیام می‌ده:

«اگه خراب کنم، یعنی بد هستم.»

2️⃣ شرم، نه فقط پشیمانی
بچه فرق بین «کار اشتباهی کردم» با «من بد هستم» رو نمی‌دونه.
اون نگاه توی ویدیو، نگاه کسیه که حس می‌کنه دیگه خوب نیست، نه فقط ناراحته.

3️⃣ ترس از طرد شدن
وقتی اشتباه مساوی با از دست دادن محبت باشه،
بچه‌ها یاد می‌گیرن که به‌جای حل اشتباه، از اشتباه بترسن.

✨ کودک فقط اسمارتیز نریخت…
اعتماد به نفس، امنیت و عزت‌نفسش هم ریختن زمین.

وظیفه‌ی ما اینه که بهش نشون بدیم:

“اشتباه کردی؟ باشه. اما هنوزم دوست‌داشتنی و پذیرفته‌ای.”