یه شبی که icuبودم مغزم قفل بود،درد داشتم و به زور مسکنا و پمپ درد و هزار جور داروی دیگه لرزم قطع شدن و بدترین ساعات عمر ۳ نصف شب به بعد بود ،هوشیاریم برگشته بود،تازه فهمیده بودم چه بلایی سرم و اومده بود و چه روز وحشتناکی رو گذرونده بودم،،تا صبح کابوس میدیدم دیدم و اتاق عمل ویادم می اومد،،
دردام دیگه با مسکن هم آروم نمیشد و این فاجعه بود،بدن داشت خودشو بازسازی میکرد و این درد بیشتری داشت و مسلما نیاز به خون داشت و منی که به زور خونی بهم دادن فقط زنده بودم،،
ساعتای ۴ منتقلم کردن بخش زنان،و بعد از ساعتای طولانی تازه فهمیدم چه عذابی و پشت سر گذاشتم،،تازه یاد نوزاد تازه متولد شده ای افتادم که با زور شیرخشک نگه‌داشته بودنش،،مامانم که انگار چند دهه ازش گذشته و شوهرم که انگار هیچی ازش نمونده بود،،و کل طایفه خودم و شوهرم خبردار شده بودن از فاجعه ای که پشت سر گذاشته بودم و هر ساعت خبر میگرفتن

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط