خیلی دلگیرم . دارم سعی میکنم بخاطر بچه تو شکمم گریه نکنم ولی نمیشه . بخاطر این وضعم خیلی روحیم داغون شده😭 خونم ب هم ریختس اینقد کثیفه و ریختو پاش ک ک وقتی راه میرم همه چی زیر پام ریختس. بیشتر ریختو پاششم کار پسر ۳ سالمه یعنی هرچی تو اشپزخونه و اتاق خوابا هستو هر چی تو کشوها هستو هر چی تو کابینته رو خالی کرده بیرون .منم ک استراحت مطلقم نمیتونم جمع کنم 😭 هنر کنم بهش غذا بدم بخوره ک اونم خیلی بد غذاست غذا میدمش توفش میکنه کل فرشم شده برنجو غذا ک ریخته.شوهرم هم ک سرکاره موقه ای هم ک خونست در حدی ک ی غذا درست کنه و بره بخوابه از خستگی.حالا اینا جدا ناراحتی اصلیم سر تربیت این بچست اصلا نباید بهش بگم بالا چشمت ابرو باباش بهش برمیخوره .هر دفه سر سفره کل غذاها ی هممونو قاطی میکنه و پرت میکنه اگه بگمش نکن میزنه زیرگریع اونم ک گریه کنه شوهرم از سر سفره پا میشه قهر میکنه .یعنی هر روز همین بساطو من دارم. امروز دیگه من پاشدم از سر سفره دیگه طاقتم طاق شده .هورمونام ب هم ریخته نمیتونم گریه نکنم

بنظرم اول شوهرت رو تربیت کن.یعنی چی....بچه رو تربیت نکنی که آقا ناراحت میشه؟؟؟؟ببخشیدا ولی ما ترکا یه مثل داریم میگه عزیزم عزیزه،اما تربیتم عزیزتره...یعنی بچه ام رو چون دوست دارم باید تربیتش کنم.اونم درست و هماهنگ با پدرش.خودتم که وضعت اینه همه بار اون خونه روی دوش تویه...تازه دومی بیاد کارت سخت تر میشه....

با باباش صحبت جدی بکن عزیزم

بیشتر از خود بچه باباش رو مخه. یه روانشناس کودک معرفی کن بره باهاش صحبت کنه

این روزها هم میگذره قوی باش و یکمی بیخیال

ماهم همینیم بخدا..
من پسر دومم ۱۰ ماهشه..
سخته گلم ولی باید راه بچه رو پیدا کنی
مثلا قبل اینکه شوهرت بیاد بهش غذا بده زیر سفره ای بزرگ بخر هر چی بریزه کاری نشه..
بازی و اینا موقع غذا چاره ای نیس
یعنی یک سره پسرم گریه میکنه

عزیز دلم انشالله که بهتر میشی وب کارات می‌رسی ریخت وپاش که ول کن باشه سرش گرم باشه تو رو اذیت نکنه . کارای خونه همیشه هست ب فکر خودت باش . فقط کارای سرسفرش اعصاب میخواد من دخترم کوچیک ک بود انجام میداد دیگه نداشتیم این کار قاطی کردن غذا رو بکنع. بشقاب جدا بزار بگو هرکار مخای بکنی فقط با غذای خودت بکن . اون کاراشو داره با گریه پیش میبرع