سلام خانما
وقت بخیر
یه سوالی میخپاستم بپرسم
من شاغل بودم بخاطر دخترم کارمو گذاشتم کنار تا بتونم بذارمش مهد و بعدش دوباره برم سرکار
مامانم هم شاغل بوده و منو خواهرم دوقلو بویدم اما مامانم بعد از مرخصی زایمان رفت سرکار و مارو گذاشت مهد محل کارش

حالا بهم میگه من خیلی سخت میگیرم توو بچه داری و خودش راحتتر بوده
میگه من خیلی خودمو اذیت میکنم
اما من فکر میکنم بچه های اللن با زمان خودم متفاوت بودن
یعنی اینجوری که تاپیک بعضی مامانارو میخونم میبینم شرایط من طبیعیه حال روحیم زیاد خوب نیست چون دخترم اقتضای سنشه
اما مامانم جور دیگه ای فکر میکنه
میشه اگه نظری دارید بگین
من واقعا نمیدونم دارم سخت میگیرم یا باید همینطور باشه

عزیزم من فک نمیکنم سخت گیری باشه.این طبیعیه وقتی میبینی بچت آمادگی نداره بخوای بچتو اولویت زندگیت قرار بدیو طبیعتا گاهیم به از دست دادن موقعیتات فک کنی.
من فقط یک روز درمیون باشگاه میرفتم ک انقد پسرم اذیت شد(جدیدا وابسته تر شده بم)ک قیدشو زدم تا زمانی ک باز توش اون آمادگیرو ببینم.
خیلیا دوسدارن کار کنن مثل من بهش نیازم دارم ولی صبر میکنم.توکل ب خدا.

اگه تو خونه موندن گوشه گیرت کرده کلاسی باشگاهی جایی برو اینجوری بچتو ی ساعت از‌خودت دور میکنی و تو این‌ یه ساعت مال خودتی وبچتم تایم زیادی از مادرش دور نیس

بچه ها فرق دارن معلومات و اگاهی مادرا فرق داره و بالا تر رفته.به کاری که میکنی اعتماد داشته باش

اگر میتونی شغلت و دوباره ادامه بدی و شخصیه تا۳سالگی صبرکن حتما پیشش بمون

عزیزم منم شاغل بودم بعد دو سال رفتم سر کار با حقوق ماهی 60مبلیون وبه شرطی که 16ساعت سر کار باشم ولی فقط تونستم15روز دوری از بچم دوام بیارم و استعفا دادم خیلی به پولشم نیاز دارم ولی تایمی که پسرم تو بغلم باشه از اون پوله ارزشمند تر بود

درست ترین کار رو تو میکنی

همونطور ک میدونی خودت سن طلایی بچه تا ۲/۵ سالگیه
یعنی هرکاری ک داری هرکاررررری تا ۲/۵ سالگی بچه ات باید کنارش باشی


ما تو کلاس مادر و کودکمون یکی از مامانا پزشک زنانن
و کارش رو فعلا تعطیل کرده ک با بچه اش وقت بگذرونه و معتقده تا وقتی بچه ام ب سن مهد نرسیده من کنارش میمونم

سخت گیری هم باشه درسته حب بچه ۹ ماهه رو بزاری مهد بری البته که خیلی راحت تری نه به تو وابسته میشه که اذیتت کنه نه تایم زیادی باهات هست اما آیا اون بچه نیازهای عاطفی تامین میشه؟آیا از نظر جسمی مثل مادر بهش میرسن؟
اگه به پول و درآمد اون کار نیاز نباشه به نظرم با مادر بودن برای بچه خیلی بهتره چه قدیم چه الان چه هر زمانی .هیچ وقت یادم نمیره داداشم دوستی داشت همیشه لقمه‌های برادرم می‌گرفت می‌خورد و بجاش کیک و بیسکویت خودش رو میداد رفته بود به مامانش که شاغل بود و وقت نداشت گفته بود که اون مامانش همیشه چیزای خوشمزه درست میکنه تو وقت نداری ....این فقط یه مثال کوچیک بود اونم برا بچه مدرسه ای نوزاد و نوپا که دیگه داستانش فرق داره

چه شغلی؟بنظرم تایمش هم مهمه که زیاد نباشه.من هم تا دوسالگی بچم خونه بودم یکسره و همیشه افسردگی داشتم اما الان شروع کردم به کار از مهر امسال.سختی داره اما راضی ام از این وضعیت، اون روزایی که در و دیوار خونه رو میدیدم صبح تا شب رو دوست نداشتم

شما درست میگین.اخلاق رفتار بچه های الان خیلی فرق داره .حضور شما الان کنارش لازمه