#دلنوشته
ب وقت یکسالو هشت ماهگی
از وقتی ب دنیا اومدید تا یکسالگیتون سخت ترین روزو‌شبا رو داشتم با این ک عزیز جونتون هم کمک دستم بود ولی خیلی سخت گذشت شبایی ک ارزوم بود تا صب حداقل س ساعت بخام ولی شما دم ب دقیقه بیدار میشدید و یا پستونک میخاستید یا شیر یا اب
چقد حرص خوردم سر چهاردستو پا رفتنتون دندونتون واکسنتون راه رفتنتون
روزام همش با استرس بود هرچی میگذشت احساس میکردم خیلی داره بهتر میشه تا اینکه بعد یکسالگی دیگه گفتم دست تنها از پس شما بر میام تا یکسال و س ماهگی راه نرفتید و من فقط غصه میخوردم وقتی شروع ب راه رفتن کردید از ته دلم ذوق کردم چون احساس میکردم یکم راحت تر شده کارام
الان ی دوماهیه ک افتادید رو دور لج و لجبازی و گریع و دعوا
احساس میکنم مادر بدی شدم چون مدام دارم داد میزنم دعواتون میکنم
واقعا اعصابی برام نمونده احساس میکنم فقط منم ک اینجوری ام
ولی شمام دیگه خیلی کارای رو مخی میکنید واقعا بچه های ادمای اطرافم هیچکدوم اینجوری نیستن
اعصابی برام نمونده وابسته پستونکید شدید
از پوشک گرفتنتون سخت ترین کار دنیاست چون دونفری بهم نگاه میکنید و ذره ای ب حرف من گوش نمیدید
من ی مادر خستم خدایا خودت بهم صبر و حوصله بده ک سر بچه هام داد نزنم ب خدا ذست خودم نیست

خودتو ناراحت نکن خواهر همش میگذره

عزیزم خدا بهت صبر میده هممون همینیم ولی داری عجله میکنی برا پوشک که خیلییییییییییی زوده مخصوصا کت میگی راه رفتنشونم با تاخیر بوده پستونکم‌که بالاخره تا دونیم سالگی خودشون دیگه ول میکنن الان خیلی برای همه چیز داری زود اقدام میکنی و نتیجه نمیگیری این میشه ک میریزی بهم

بچه های منم اینجورین غصه نخور منم مث توام ان شاالله ایناهم مث قبلیا میگذره به امیدخدا
فقط باید صبروحوصله کنیم همین

خوبه که نوشتی دلت آروم میگیره

خیلی سخته مخصوصا دوتا من که دخترم بزرگه ولی پسرم خیلی اذیت میکنه

ما ک یه دونه داریم موقع لجبازی رد میدیم خدا ب داد ب شماها برسه ک دوتا دارید