‏استراحت کردن رو جدی بگیرید، نذارید به فرسودگی برسید و بعد استراحت کنید، هر از چند گاهی مرخصی بگیرید تو خونه بمونید و هیچ کاری نکنید! بذارید جسم و روانتون فارغ از هرچیزی بشه.

مرخصی فقط برای سفر و کار ضروری نیست!

مایی که بیست چاری خونه اییم چطور مرخصی بگیریم دوساعت بریم برا خودمون هوا عوض کنیم🫠

اینم میخورد به متنتون....

واقعا به چشم دیدم فرسودگی رو
وقتی مادرم 25سال هرررروز تا غروب سرکار بود، وقتی بازنشسته شد، فقط بدو بدو داشت، درس و مدرسه برادرم، نگهداری و دوادرمون‌ و خریدای روزانه مادربزرگم، خییییلی کارکرد... آخرشم شد این 😓
وقتی مریض شد تازه فهمید که بیشتراز این باید بخودش فکرمیکرد، برای خودش و سلامتیش باید تلاش میکرد.
الان که دایی هام به مادربزرگم میرسن، اتفاقی نیافتاده، فقط همیشه کل فشارهارو گردن میگرفت تنهایی، داداشمم دیگه خودش درساشو درحد قبولی میخونه، نیاز نیست مادرم همش بالاسرش باشه. و چندتا مشغله دیگه داشت. قبل از مریضی مادرم، من اصلا پیداش نمیکردم، همیشه بدوبدو همیشه مشغله
😓 مریض شد و فقط مسیر بیمارستان و خونه رو میره و میاد

به خدا من خیلی وقت استراحت دارم ولی پودرم،پودر پووودر،بگو یک ساعت فعالیت کنم،بعدش مستقیم بهشت زهرا🤕🤕

همسر من به من زیاد توصیه میکنه که استراحت کافی داشته باشم.اگه تو خونه کارکنم بیام بشینم نمیذاره کار کنم میگه بشین استراحت کن

چقدر خوب بود متن و جمله ت عزیزم