سلام صبح همگی بخیررر
یادش بخیر دوسال پیش ساعت هشت تشکیل پرونده دادم ساعت هشت و پنجاه دقیقه بچم بدنیا اومد 😭😍 زایمان طبیعی بود
تو این دوسال خیلی به غذا و لباس بچم رسیدم
اما مادر خوبی براش نبودم
مخصوصا این سه ماه اخیر احساس میکنم افسرده شدم
حوصله ندارم انگیزه و امید ندارم
بارها به همسرم گفتم بچه مانع کار و پیشرفت من شد 😔و خیلی بابت این افکار و حرفام احساس گناه و ناشکری و عذاب وجدان دارم
خدا منو ببخشه که یه بچه سالم و مثل دسته گل بهم داده اما من هیچ لذتی از این لحظه ها نمیبرم و همش خودمو بابت گذشته سرزنش میکنم و به آینده امیدی ندارم و از حالمم لذت نمیبرم
از صبح تا شب به بچه میرسم اما همشو به باد دادم با بعضی حرفام
شب ها هم که شوهرم میاد همش سکوت ‌قیافه گرفتن براش ،چون ازش انتظار درک و همکاری بیشتر دارم
بیسترین مشکلم اینه که ما طبقه بالا مادرشوهرم زندگی می‌کنیم اما بچم پیشش واینمیسه که من برم بیرون به کارام برسم و بارها به شوهرم گفتم اگه خونه نزدیک مامانم بود من این دوسال ابن همه اذیت نمیشدم و زجر نمیکشیدم
بخاطر همین مقصر میدونمش و باهاش سرسنگین شدم و حوصله شوهرمم ندارم دیگه

به نظرم پای بچه بیاد وسط بچه واجبتزه تا کار تربیتش رسیدگیش اینا همش به مادرنیازه کارو چندسال دیگه بازم میتونی بری

عزیزم من ۱۴ سال کار کردم پسرم به دنیا اومد دیگه نرفتم تا اینکه پسرم ۱ سالش تموم شد و بهم گفتن برگرد سرکارت باهات کنار میایم
واقعا هم کنار میومدن ۱ ماه رفتم و پسرم رو مهد گذاشتم تو این ۱ ماه هر روز مریض بودیم و بعد یک ماه دیگه نرفتم یادم پارسال تا شبه عید ما مریض بودیم الان درسته پول تو جیبم کمتره ولی میگم خوبه نرفتم با این آلودگی و مریضی
طفلی بچه رو ۶ صبح بیدار میکردم و ساعت ۴ میاوردمش خونه خداییش ظلم کردم بهش

منم عین شمام، چقدر با حقوقم طلا می‌خریدم، در اجتماع بودم، حس مفید بودن داشتن ، جمع همکارام از هر اتفاقی کشور جریان بودیم
فقط میگم یادش بخیر
امروز زن خونه داری هستم که روز و شب تکراری با بچم میکذرونم...
با شوهرم سر سنگین میشم
ولی به مشکلات بقیه نگاه میکنم مشکل خودم کوچیکتره خدارو شکر میکنم
لباس خوب میپوشونم و حتی هوای سرد بچم میبرم بیرون
هر اسباب بازی مال خونه هست دوست داره میبرم بیرون میام می‌شورم خیلی ها هم نشستم پارکینگ افتاده ....
با دخترم کار میکنم کارگاه مادر و کودک میبرم ،
یه چیزی خوب می‌دونم ، اینکه وقتی شاغلم مرخصی نمیتونم راحت بگیرم، برای اینجور کارا وقت ندارم، شاید دیگه هیچوقت شاغل نشم ولی به خودم میگم قرار نیست همیشه بیکار باشم پس قدر لحظه های تمام مرخصی رو بدونم

عزیزم حالا ما که بیرون کار میکنیم کجا را گرفتیم
اصلا هیچ وقتی برای خودمون نمیتونیم بزاریم .دلم میخاست یه لحظه بتونم به خودم برسم
این حقوقی که میگیریم به خدا قسم یه پاپاسی ارزش نداره که از جون ووقن وانرژی وزندگیمون زدیم

چرا پیش مادرشوهرت نمیمونه عادتش میدادی منم ازمادرم دورم ولی هروقت بخام جایی برم پیش مادرشوهرم میذارم اومم راحت باهاشون بازی وسرگرمشون میکنه