یلداتون مبارک مامانای گل❤️

میخوام یه هدیه بدم بهتون از طرف یه خواهر که خودش همه چیزیو امتحان کرده، بهغیر اون روانشناس بالینیه و نظریه هارو بالا پایین کرده.

میدونم همه مامانا توی فرآیند فرزندپروری دچار خشم و پرخاش میشن، چون اولا با موجود ناشناخته ای مواجه اند که زبون نمیفهمه، زبانش گریست و بهونه، دوم اینکه خیلی بدنشون دچار تحلیل و فرسایش شده و هورمون هاشون چند سالی طول میکشه تا تنژیم بشه، سوم توی دوره زمونه الان که همه از هم دورن و کمکی کسی نداره و بچه ها میچسبن به مادر ، اداره بچه خیلی توان میگیره از مادر.

حالا چیکار کنیم خشممون رو مدیریت کنیم؟ چندتا راهکار عملی هست که برای خودم استفاده میکنم

اول اینکه ، خود فرزند داری خیلیییی توان و ذهن آدم رو میگیره نباید کاری بیشتر از حد توان قبول کنین، مثلا اگه همسر میگه یه مهمونی بدیم ، قبول نکنین اگر کمکی ندارید چون قبول کردن همانا و چسبیدن بچه و خستگی و در نتیجه ظرفیتتون تحلیل میره و سرریز میکنین و سر بچه خالی میکنین ، یا حتی توی چیزهای کوچکتر، مثلا یکسری کارهارو کوچیک کوچیک بسپرید پدرش، عوض کردنش دارو دادنش، شام دادنش، یا کمک تو کار خونه، دیگه مصداق زیاد داره ، ماها زیادی میخوایم کامل باشیم و علاوه بر مسولیت مادری کارهای دیگه رو هم تقبل میکنیم که همه توان باشیم، حتی سر ساک بستن بچه هم از پدرش کمک بگیرین ، کم کم مسولیت پذیر میشن

دوم اینکه:

سوم ، مدیریت خشم

گام اول چون نهد معمار کج و شنیدی؟
عصبانیتم همینه، داد اول و بزنی تا تهش رفتی، وقتایی که بچه ها سرسختی میکنن یا زور میگن، اگه داد بزنیم اونا بدتر میکنن و مام عصبانی تر میشیم، دفعه دیگه یا دفعه های بعد بخودت بگو فقط تمرین میکنم داد اول و نزنم و صدامو با ملایمت تنظیم کنم، دلیل علمی داره ، مغز ما مغز بچه رو میتونه کنترل کنه، درواقع نیمکره راست ما با نیم کره راست بچه تنظیم میشه ، من واقعا معجزشو تو عصبانیت خودم و اروم شدن دخترم دیدم ،

دوم اینکه،
اگر سر بچه دادی زدی، پرخاشی کردی، نشین عذاب وجدان بگیر. فلانی و بهمانی اگه بهت گفتن مامان بدی هستی اگه اینکارو کردن، مادر نبودن یا یادشون رفته یا پولشون تو عذاب وجدان دادنه چون تورو جذب میکنن.

بجاش بخودت بگو عیب نداره امروز خیلی فشار روم بود، روز سختی بود، سرخوابش خوردنش چالش داشتم، کمک نداشتم، شب بد خوابیدم حق دارم، ولی دفعه دیگه سعی میکنم یکم رفتارم و تغییر بدم، حالا چطور این قسمت و انجام بدیم که دفعه بعد یکم از دفعه قبل بهتر عمل کنیم و مدیریت کنیم خشممونو؟

بسیار هم عالی....
ولی من شیفته اون روسری جذابت شدم آخه....واااای دلم رو بردی ریحانه جان....

ممنونم گلم خدا خیرت بده

عزیزم من همه اینارو خوندم و واقعا این حرفارو میفهمم
من ی مشکلی ک دارم اینه ک شوهرم ادم خوبیه خب، فقد وقتی خستس یکم بدقلقه،
من موقعی ک شوهرم ی اشتباه میکنه، همه استباهات قبلشم میاد تو فکرم و کلا بهم میریزم، روانی میشم و حتی دلم میخاد سر بچم خالی کنم
چجور خودمو کنترل کنم.؟

راستی اینم فراموش کردم

خیلی وقت ها ما خشممون رو جابهجا میکنیم
یعنی اینکه روان ما خشممون رو به سمت کسی هدایت می کنه که تهدید کمتری برامون داشته باشه یا زورمون برسه
یعنی از کمک نکردن کسی برای بچه داری ناراحتی ولی سر بچه خالی میشه

این روش بدرد کسی میخوره که شوهرش آدمه
ن کسی مث شوهر من که نفهمه و یه ذره تو بچه داری کمک نمیده
و همیشه میگه مگه کارت چیه تو خونه

امیدوارم برات مفید بوده باشه، ولی در کل هربچه ای متفاوته ، باید قلق بچتو بشناسی و مثل خمیر باهاش برخورد کنی، پس نیازه خودتم خمیر باشی، یعنی انقدر خودتو با چیزای دیگه خسته نکنی که نتونی هم شکل بچت بشی

پنجم اینکه،

بچه ها نیاز دارن محیط بیرون رو تجربه کنن تا رشد کنن و سلول های مغزشون گسترده تر بشه، اگه میتونی یروزایی ببرش پارک یا حتی دم خونه دستشو بگیر قدم بزن، چنتا اضافه تر بپوشونش ولی نتیجشو توی خلق بچت میبینی

چهارم اینکه،

چهارم اینکه:
همیشه یچیزایی که بچه دوست داره توی چنتت نگه دار
اعم از خوراکی، وسیله مورد علاقه ، بازی خاصی، یا صدای حیوانات در اوردن ، برای زمانی که کم حوصله شده ، یا خلقش کم شده و نق میزنه، یا تو ماشینی میخوای حواسشو پرت کنی.

من یه کیف کوچیک چوب شور و پاستیل اورگانیک دارم که توی تپسی یا ماشین میدم دستش و اوضاع بهتر میشه.

آهان یادم رفت بگم ، عذاب وجدان مارو میندازه توی یک دور باطل، چرا؟
عصبانی میشی داد میزنی، عذاب وجدان میگیری خودخوری میکنی ، اضطرابت بالا میره، خستگی روانی میگیری، تحملت کم میشه و دوباره داد میزنی وووو

خدا ازت راضی باشه ممنونم ازت

کجاس؟

خدا خیرت بده عزیزم🩷🫶🏻