سلام مامانا پسر بزرگم سه سال و نیمه هست یه جا میرم یا چشمش به کسی میوفته همش غر و نق میزنه بهونه میگیره جیغ و داد راه میندازه واقعا خجالت زده میشم نمی‌دونم از دستش چه کار کنم اعصابم نمی‌کشه همش ناراحتم از طرفی هم پدرش به خاطر این رفتاراش منو سرزنش می‌کنه و مقصر می‌دونه یعنی هر شب باید حرف بشنوم و کلی حالم گرفته بشه
کسی تجربه مشابه داره راهنماییم کنه

پسر من امروز خونه مامانم عمه و زندایی و زن عمو. دخترخاله ام خواهرم و زنداداشم نهار دعوت بودیم از دماغم دراورد درست دوساعت سر کتاب مشق ک میگفت گریه کرد هرکتاب و دفتری اوردیم میگفت نه کتاب مشق میخوام اخرش چنان داد زدم سرش ک نگو. اخرش رفت از یخچال گفت پسته میخوام مامانم داد گریه اش بند اومد. یعنی پوره شدم سردرد دارم . شامم نموندم برگشتم

عزیزم بچه ها همیننن مخصوصا تو این رده سنی تا پنج سالگی ادامه داره فقط باید کنار اومد با این اخلاقش سخت نگیر

خب بچس دیگه برا چی خجالت میکشی فردا ۹ سالش بشه هم این کارارو میکنه نه بخدا حسرت به دل میمونین بچه حرف بزنه به همسرتونم بگین مقصرش من نیستم بچه ها ذاتا یه اخلاقایی دارن که یه زمانی بروز میکنه شوهر من بخاطر اخلاق بچه تا حالا به من حرفی نزده واسه همین واقعا درک نمیکنم ینی تو اون خانواده هیچکس درکی از اینکه اون ادم که شلوغ میکنه یه بچس نداره

دختر منم اینجوریه
مخصوصاااا خونه مادرشوهر و خواهرشوهرم
اصلا حرف گوش نمیده به کوچبکترین چیزی با اعتراض جیغ و داد راه میندازه
لج میکنه

یعنی چی