خلاصه فصل چهارم «فرزندپروری با کفایت» (تعاملات ناامید کننده) قسمت اول

توی این فصل نویسنده موقعیت های مختلفی که باعث ناامیدی کودکان میشه رو مشخص کرده. وقتی کودک در این شرایط قرار میگیره و به طور مکرر براورده نشدن نیاز های اساسی خودش رو تجربه میکنه، باعث میشه که بعد ها در بزرگسالی به عنوان آروما به یاداورند.
این تعاملات عبارتند از:
۱)تحقیر کردن: مثلا والدین روی بچه اسم میذارند، علایقش رو مورد تمسخر قرار میدن،ظاهرش رو سرزنش می‌کنند و…
این رفتار باعث میشه کودک حس منفی نسبت به خودش داشته باشه.
۲)کمالکرایی و شرطی بودن:
والدین کمالکرا خیلی حساس هستند که از نظر بقیه چطور دیده میشن و طالب بی نقص بودن هستند این والدین اهمیت کمی به احساسات کودک می‌دهند و خواسته ها ‌‌علایق کودک به اندازه والدین مهم تلفی نمی‌شود.
در این شرایط کودک احساس شرم و گناه ناسالم می‌کند و با گذشت زمان اضطراب و ترس زیادی رو تجربه می‌کند.
۳)کنترل گری:
این والدین به دلیل ترس از اینکه فرزندانشان تصمیمات اشتباهی بگیرد و قضاوت بدی داشته باشند جزییات امور فرزندانشان رو مدیریت می‌کنند
در این شرایط کودک باور می‌کند که نمیتونید به قضاوت خود اعتماد کند و حس درک شرایط را یاد نخواهد گرفت.
۴) تنبیه کردن:
والدینی که اینگونه رفتار می‌کنند احتمالا خودشان نیز در چنین محیطی بزرگ شده اند. و کودک را برای هرچیز کوچکی ک اشتباه انجام می‌دهد یا برای بروز دادن احساسات خاص تنبیه می‌کنند. این والدین رحم بسیار کمی دارند و بر عدالت و حقیقت تاکیدبیشتری دارند تا رحمت و مهربانی.
فرزندپروری
بارداری
تربیت
کمکی

وای خانمی خدا خیرت بده چه کتاب خوبی معرفی کردی چه خوب نکته برداری کردی ازش
واقعا بدرد من میخوره همچین کتابی دخترم 11 سالشه منم همش درگیرم همین نکاتم که شما گفتین

عالی بود مرسی

چقدر قشنگ توضیح دادین این کتاب مرسی ممنونم عزیزم

چقققدر مفید بودن این خلاصه ها ممنوووون