دیروز ک از بیمارستان مرخص شدم مهرسا مونده بود خونه تو راه دل تو دلم نبود گفتم الان فراموشم کرده خیلی گریه کردم ب شوهرم گفتم یه اسباب بازی چیزی بخر من دست خالی نرم خونه ....وقتی درو باز کردم یه لحظه نگام کرد بعد داد زد ماماااااان و با تمام وجود گریه کرد با تمام وجودش مث آدمی ک یه جایی تمام بغض هاشو نگه داشته ک گریه نکنه ولی یه جایی دیگه نمی تونه بغلم نمی یومد رفت بغل باباش و گریه گریه گرفتم بوسش کردم بعد یکم دلش نرم شد نشستم اومد بغلم نشست سرش رو گذاشته بود رو سینه ام گریه میکرد میومدن ازم بگیرنش جیغ میزد تا چن ساعت هرکس نزدیک من و خودش میشد گریه اش اوج میگرقت می‌ترسید بازم ازم جدا بشه .....ب زور بقیه رو راضی کردم گفتم برید اون ور یکم ترسش بریزه .....اومده بود پیش من خوابیده بود بلند نمیشد بازی کنه ......خیلی سخته دور بودن از بچه خیلییییییییی اینم از کابوسی ک از روز اول بارداریم داشتم و ۳۵ هفته خواب و خوراک نداشتم ک برم بیمارستان چی میشه و خب گذشت .....خدا سایه ی تمام مادر هارو حفظ کنه رو سر بچه ها

اشکم‌دراومد خدا همه مادرا رو برا بچه هاشون حفظ کنه

اشکم در اومد با تاپیکت

خداروشکر ک گذشت

الهی عزیزم .خدا برای هم حفظتون کنه

کاش منم مث تو زود تموم میشدم با این استرسای ک بم میدن از ترس سکته نکنم خوبه

عزیزم🥺🥺خداحفظشون کنه

الهی بگردم 🥺 گریم گرفت. منم همش ب آراز فکر میکنم ک اون شبی ک نیستم چطور دوریشو تحمل کنم

ایشالا عزیزم
ایشالا تن همه پدرا ومادرا سالم باشه

نی نی دوم اورده بودی ؟

الهی امین