شمارو نمیدونم ولی خودم یه روزایی حالم بهم میخوره از وجودم خودم از بودنم تو این دنیا مسئولیت دوتا بچه کوچیک کنترل زندگی پختو پز بشور بساب و و و.. متنفرم از خودم و کسایی که میگن باید دلتو دریا کنی در برابر سختیا ما قدیما فلان بودیم بیسار بودیم من امروز به یکیشون توپیدم وقتی گفت. گفتم شما چی میدونید اون زمان همه چی امنو امان بچه هاتون بین یه مشت آدم تو یه خونه زندگی میکردین همه حواسشون بود نه ما جوونای الان به هزارو یک چیز فک میکنیم از صبح تا شب تو خونه تنها با دوتا بچه حتی نمیرسیم بریم دستشویی نه میتونم باهوشن غذا بخورم نه تفریحی نه خاک بر سر من..

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط