امروز ظهر جای شلوغ بودم یه نوزاد بود آروم داخل کالسکه دراز کشیده بود با مامانش صحبت میکردیم که فهمیدم از دخترم ۴ روز بزرگ‌تر بچه اش اینقد آروم بود بیصدا بعد بچه ها روبرو هم بودن پسر اون به دخترم نگاه میکرد ولی دخترم انگار نه انگار همش به اطراف نگاه میکرد مامانش برگشت گف والا ما هر روز بیرونیم همه بهم میگن نبر سرما میخوره منتها من همش میبرم بچه م اجتماعی و زیاد نوزاد دیده از ظهر فکرم ناراحته
از یه طرف از اینکه به آدما کم نگاه میکنه ذهنم درگیر از یه طرف میگم شاید من نبردم بیرون اینجوری شده نمیدونم اون علائم اتیسم هم چن وقته رفته رو مخم خلاصه آرامش ندارم

هيچوقت هيچوقت هيچوقت بچه اتو با كسي مقايسه نكن،بچه ها با هم متفاوتن،ژنتيكشون ،جو زندگيشون، ارتباط پدرو مادرشون متفاوته،تو سرت ميمونه تا زمان پيري با بقيه مقايسه ميكني،فلاني بچه اش قد بلندتر و خوشگلتره چرا،فلاني بچه اش نمره اش بهتر ميشه نكنه بچه من گيجه،فلاني بچه اش با اينو اون بگو بخند داره چرا بچه من به كسي اهميت نميده نكنه منزويه ، اينطوري تهش بچه خودشم فكر ميكنه مشكل داره و افسرده ميشه،به اوتيسم و اين مزخرفاتم فكر نكن

اتفاقا بچه چهار ماهه محیط براش جذابه نه آدما
و اینکه منم بچمو بیرون نمیبرم
مگه واجبه حداقل واکسنهای ۶ ماهه اول کامل بشه بدن یه مقاومتی در برابر بیماری داشته باشه
الان همه مریضن این همه زحمت کشیدیم یه شبه دود بشه بره هوا
یک ماه دیگه بهاره هرجا دلت خواست ببرش

بیخیال بابا انقدر فکر وخیال نکن من خودم هم آدمی ام که خیلی فکر و خیال میکنما ولی
شاید بچه شما محیط اطراف بیشتر جذبش میکنه و براش جالب تره
علایم اوتیسم از دوسالگی خودش و نشون میده
من خودمم خیلی مقایسه میکردم الان ول کردم دیگه

عزیزم بچه 4ماهشه چ انتظاری داری ازش بچه اس بزار ی کم دیگه بگذره درس میشه هنوز قشنگ همه طوره ارتباط برقرار کنن

وایی ولکن این حرفا چیه بچه چهار ماهشه اگه با خودتون ارتباط داره همه چی اوکی من پسرم بیرون نمیبرم خیلی گریه می‌کنه همش میخواد راحت باشه لباس گرم تنش نباشه حساس نشو هر بچه یجور

منم‌بچموهمه‌جامیبرم ولی هنوز ادم‌ب‌دوره جمعیت‌میترسع امروز‌عمم بچشو‌اورد بچه من اروووم بچه‌ا‌ون فقط گریه کرد‌