دیشب با شوهرم یه صحبتی داشتیم گفتم بیام اینجا نظر شمارو هم بدونم
لطفا اونایی که دوتا بچه خودخواسته دارن یا اولی رو دارن و به دومی هم فکر میکنن نظرشونو بگن
من در خودم نمیبینم دوتا بچه رو تربیت کردن
بااینکه از بچگی عاشق بچه ها بودم و عاشق مادرشدن و شیردادن و باردار شدن
وقتی توش قرار گرفتم علیرغم همه قشنگی هایی که داشت انگار تازه خستگی و سختی هاش رو فهمیدم
شاید یه دلیلش این بود که تا قبل بارداری هیچکس راجع به سختیش نمی‌گفت و همه از شیرینش میگفتن
حالا داشتیم صحبت میکردیم با شوهرم که مثلا اینایی که دوتا میارن بجز اونایی که اعتقاد مذهبی دارن که مثلا یار امام زمان تربیت کنیم و اینا و یا خدا رزق رو میده
بقیه برای چی بچه دوم میارید؟ اگر صرف همبازی داشتن و تنها نبودن اولیه خب یعنی انقدر وجود بچه دوم بی ارزشه که صرف تنها نموندن یکی دیگه اومده؟
اگر بخاطر میل شخصی خودتونه میشه بگید این سختیارو مثل کمکی نداشتن ، مشکل اقتصادی، اعصاب و روان ، اطرافیان با درک رو دارید یا نه؟ و علیرغم این سختی ها باز بچه میخواید؟
کلا چرا بچه میخواید؟ 🫠😅
لطفا همه جواب بدید خیلی درگیری ذهنی پیدا کردم که شاید از کمال گراییم هست که هر لحظه وقتی بچم بیداره و باهام کاری هم نداره نمیتونم متمرکز یه فعالیت ذهنی انجام بدم

۲۰ پاسخ

همبازی آوردن اونقدرم سطحی نیست که فقط فک کنی یکی میاد که اولی از تنهایی در بیاد.نه . بزرگ بشن پشت هم میشن. دلگرمی همن تو شادی و سختی.تو ناراحتی و غم مشترک یه بغلی دارن که بهش پناه ببرن🥲وقتی خوشحالن کسی هست که زنگ بزنن خبر خوش بهش بدن.اینا خیلی قشنگ و باارزشه❤️💖
ما الان دو تا بچه ایم.خواهرم‌ اکثرا نیست باشگاه و سرکاره. به مامانم میگم باید چنتا بچه دیگه میاوردی.بیشتر خواهر برادر داشتم.
حالا مامانم میگه خودت بیار. میگم با اینکه میدونم چقد خوبه، بازم شرایط شو ندارم.مامانم میگه دیدی سخته.منم شرایط و اعصابشو نداشتم که بیشتر نیاوردم🥲
ولی میدونم پشیمون میشم بعدش 🥲

عزیزم به نظر من آدم باید به توانایی خودش و همسرش نگاه کنه اقتصادی اعصاب و روان شرایط جامعه میزان آگاهی از تربیت بچه و... به صرف اینکه یه همبازی برای بچه ات بیاری یا مثلا چند سال دیگه یه خواهر یا برادر داشته باشه کاملا اشتباهه چه بسا من میبینم آدمایی رو که ۵یا ۶تا خواهر برادرن ولی سالی یکبار هم باهم رفت و آمد ندارن ولی هستند بچه هایی که تک فرزندن اما کلی دوستای خوب و مطمئن دارن که سالها مثل خواهر برادرن در کنار همند براب همبازی با رفتن به پارک و مهد و کلاسای جورواجور درست میشه اما اگه توانایی بزرگ کردن از هر نظر وجود نداشته باشه میشه چندین بچه با روان ناسالم داشت که در آینده هم به خودشون و نسل های بعدی آسیب بزنند روانشناسا معتقدن اونچه برای بچه مهمه کیفیت رابطه اش با والدینشه نه داشتن خواهر برادر

کلا همون بچه اول رو هم بنظرم از سر خودخواهی خودمون آوردیم، حالا هرچی هم دلیل فلسفی و معنوی و غیره بیاریم باز تهش از میل به بقا و سرگرمی و پیدا کردن معنا بوده. دیگه دومی رو واقعا نمیدونم چی بگم...

ایران دیگه قشنگ نیست که بخاد آدم بچه بیاره چی ازش مونده هیچی تو ایران بچه آوردن و بزرگ کردن اشتباهه بنظر من ظلمه واقعا تورمای وحشتناک .دیکتاتوری .بیکاری .

من سه تا دارم تا همینقدر توان مالی داشتم وگرنه بیشتر میاوردم ❤️من چون خودمم سه تا بچه بودم میدونم زندگی شلوغ خیلی بهتر از تک فرزندیه همسرم تک فرزنده اصلا لوس بار نیومده ولی همیشه تنهاس تو همه کاری تنهاس ...بنظر من با دوتا یا سه تا البته شرایط مالی الان حرف اولو میزنه اگر نمیتونید زندگی راحتی براشون فراهم کنید یکی کافیه

چقدر حرف همه درسته 😁
من اگر شرایط مالیم درست بود حتما میاوردم با این وضعیت اقتصادی هر چقدر هم جلو بریم تهش میتونیم خودمو سر و سامون بدیم
پسر من واقعا بچه دوست داره و خودمونم بچه دوست داریم
به نظرم هر کسی باید شرایط خودشو بسنجه
اگر کسی توان مالی جسمی روحی روانی از همه مهمتر کمکی داشته باشه بچه اش بچه دوست داشته باشه شوهرش خودش چرا که نه
بچه زندگی رو از این رو میکنه
با اومدن بچه یه شور و اشتیاق و امید به زندگی میاد تو خونه بازم میگم شرایطا مختلفه
یکی رو تربیت حساسه یکی نیست یکی به ظاهر آراسته بودن اهمیت میده یکی نمیده
من میگم اگر ادم تصمیم گرفت بچه بیاره باید فکر همه جا رو بکنه نه صرفا فقط بچه بیاری
من خودم حساسم شوهرمم حساسه و اصلا حرفشو نمیزنیم

شوهرم ۶ تا بچه ان. جز یه مهمونی رفتن هیچ خاصیتی برای هم ندارن و الانم ۸ ماهه خدا روشکر باهاشون قطع رابطه ایم چون هرکی دهنش بازه و حد خودشو نمیدونه. و اصلا موافق هم بازی و پشت و پناااااااه بودن نیستم. مادرم ۹ تا بچه ان از حال و روز همم خبر ندارن. و بچه ها فقط رقیبن برای هم

اتفاقا انسانی ک دنبال کماله اینو خوب میدونه ک نباید هیچ نیازی داشته باشه. حس تنهایی ک انسان میگیره از ترفندهای شیطانه چون خدا تو وجوده تک تکمون هست و باید به بچتون یاد بدی ک خودش تنها بتونه هم خوش بگذرونه هم زندگی کنه نباید به کسی تکیه کنه

همبازی که اسمشه
شما فکر کن بیست سال، سی سال چهل سال دیگه، عمرتون طولانی باشه انشالله، ولی بعد از شما و همسرتون بچه‌تون کی رو داره؟
چقدر تنها میشه؟
و اینکه الان علم ثابت کرده که بچه‌هایی که تک فرزند نیست خیلی تو زندگی آینده با چالش‌ها راحت‌تر روبه رو میشن.
البته کلا انسان آینده نگره و میل به بقا داره. وگرنه اولی‌ هم نمی‌آوردیم😁
و این خوبه که به آینده فکر کنیم، آینده دوووور منظورمه.

منم قبلا دوست داشتم دوتا بچه داشته باشم نه به خاطر همبازی اینا کلا دوست داشتم دوتا بچه داشته باشم شرایط مالی و اینا هم اوکی بود مشکلی نبود پسرمم خداروشکر نه خیلی شلوغه نه خیلی آروم ولی اوضاع کشور رو که میبینم واقعا دیگه دوست ندارم یکی دیگه بیارم

راستش من حس می‌کنم با یه بچه میتونم هم مادر بهتری باشم، هم از نظر روحی، جسمی و مالی تعادل بیشتری داشته باشم.
ترجیح میدم تمام توجه و انرژیم رو روی دخترم بذارم و در کنارش خودمم حالم خوب باشه.
ضمن اینکه تنهایی فقط به داشتن یا نداشتن خواهر و برادر ربط نداره.
خیلی از ادم‌ها با وجود خواهر و برادر هم احساس تنهایی میکنن
من ترجیح میدم براش وقت، توجه و فرصت‌های بیشتری فراهم کنم تا روابط خوب و سالم با دوست‌ها و ادم‌های اطرافش بسازه ، خواهر و برادر تضمین‌کننده همبازی یا تکیه‌گاه بودن نیستن، حضور آگاهانه و حمایت پدرومادر خیلی مهم‌تره
بااحترام به دوستانی که نظری غیر از این دارن ، این تصمیمیه که برای خانواده‌ ما بهترینه و اصلا حس کمبود یا عذاب وجدان بابتش ندارم

عزیز بچه دوم مگه فقط برای همبازیه بودن اولی میاد؟
شما به این فک کن به هر حال هر چیز ارزشمندی بهایی داره ... وقتی سنت بره بالا که نیاز به همدل و هم‌صحبت از جنس خودت داشته باشی که با وجودش احساس آرامش کنی قطعا دوست داری دورت شلوغ بشه هم برای خودت هم رسالت مادری که خدا برامون تعیین کرده (حالا این رساله مادری خودش کلی حرف داره اینکه آدم در کنار اینکه زندگی می‌کنه رشد هم می‌کنه هم معنوی هم بالندگی روح و قلبت) پس ساده بهش نگاه نکن
اینک شما میگی با این مشکل اقتصادی ... این مشکل رو همه داریم با این وضع گرونی و ایمان قلبی داشته باش که خدا هر وقت اراده کنه روزی این بچه ها بیشتر و زودتر میده حتی
گاهی ما بزرگ تر ها مشکلی برامون پیش میاد خدا به همین فرشته های تو خونه نگاه می‌کنه و مشکلمون رو خارج از باورهامون گره گشایی می‌کنه ....
حساب کتاب ما با خدا خیلی فرق داره عزیزم ... و در آخر اینکه خدا تک تک این سختی هارو میبینه مطمین باش

من با تک فرزند بودن موافقم
از لحاظ شرایط جسمی و روانی و اقتصادی و…

من اگ شرایط مالی ام اجازه میداد قطعا دو تا میاوردم
از نظر اعصاب مشکلی ندارم شکر خدا

گلم این اشتباه که میگی فرزند دوم برای همبازی به دنیا بیاد درکل اگه شرایط اقتصادی خوب هم باشه ولی فرزند پروری وتربیت در اجتماع کمی بیشتر از قدیم سختی داره چون نمایان هست که اعصاب درجامعه کنونی به وقوع در اخلاق ورفتار کودکان تأثیر زیادتری داره اگر اقتصادوتربیت ورفاه رو درنظر نگیرم واز نظرعاطفی بگیم دو تا سه فرزند از زمان تولد همبازی بودن ودربزرگسالی پشت وپناه هم میشن گاهی اوقات تک فرزندی خیلی سختتر از دوتا هست

ی جمله فقط میگم من باردارم و ناخواسته ولی حتما خودم باز میخواستم
وقتی باردار شدم ناراحت بودم و ی نفر بهم گفت
بچه های تک فرزند واقعا تنهایی آینده‌شون رو مقصر پدر و مادرشن

پوشک یک ملیونی اصلا شوخی نیس جدای ازون ی نکا ب بچه مدرسه ایای حالا بنداز همه مادرا دیوونه سدن انقد کار بیخود تو خونه میتراشن برا بچه ها
زمان ما کجا اینجوری بود میرفتیم مدرسه میومدیم مشق مینوشتیم میرفتیم بازی الان کاردستی کارجمعی چی چیه غذا همش مادر بیچاره درگیره
ب نظرم بیشتر از یکی ظلم ب بچه و خانوادشه

فاطمه این از کمال‌گرایی میاد فک میکنی همه چیز اشتباه پیش میره بعدش منم دقیقا همین فکرو داشتم ولی بعد اومدن دخترم تازه خودمو شناختم خیلی از کارارو الان ب راحتی انجام میدم در حالی ک وقتی بچه یدونه بود اونو غیر ممکن میدیدم در آخر بچه آوردن ار اول تا آخر دنیا برای یه چیز بقای نسل هیچوقت کسی نمیاد بگه ن من بچه آوردم چون این دنیا یه دکتر دیگه کم داره یا بچه آوردم آرزوهای محالم رو درست کنه اینکه تک فرزندی رو انتخاب کنیم یا چند فرزندی واقعا دست خودمونه ولی خوب من بعد از بدنیا اومدن دخترم فهمیدم چقدرررر پسرم تنها بوده وقتی ک میبینم دخترم اینقدر با بودن کنار پسرم سرگرمه

بچه دومم واقعا در حقش ظلم شد چون الان بیشتر پیش مامانمه شوهرم همش سرکار افسردگی گرفتم خودم در کل سختیاش خیلی بیشتره

من دوتا دارم یکی دومم چهار ماهشه الان ناخواسته باردار شدم و واقعا با حرفات موافقم دیگه نیار یکی تو این اوضاع اقتصادی و هم از نظر تربیت و سختیش بهتره

سوال های مرتبط

مامان ایلیا مامان ایلیا ۲ سالگی
مهد کودک
سلام مامانای عزیز
مدتیه خیلی ازم درمورد مهد سوال میشه. از طرفی هم بارها یک سری تاپیک و کامنت خوندم درمورد مهد که جای بحث داشتن.
مهمترین مطلب درخصوص تفاوت بچه ها و شرایط خانواده هاست. یه موردی که وجود داره و اغلب نادیده گرفته میشه تفاوت روحیات بچه ها وشرایط پدر و مادر و تاثیر این دو در مهد گذاشتنه.
احتمالا بارها شنیدین که میگن یه روانشناس گفته تا زیر 3 سال مهد نذارین. یه مشاور گفته تا فلان سن بچه رو باید شیر بدید و....
متاسفانه خیلی از همکاران ما هم حتی این رو ندید میگیرن که یه نسخه ثابت نمیشه برای همه پیچید. بچه ها متفاوتن یکی وابسته تره یکی مستقل تر یکی از نظر جسمی ضعیغتره یکی قوی تر یکی خجالتیه یکی نه، یکی براش مهد رفتن خوبه یکی نه.
درمورد مهد فرستادن هر کی از من سوال میپرسه چندتا مورد بهش میگم.
1.اگر مادری هستی که از تو خونه موندن افسرده شدی دیگه انرژی سابق رو نداری.  این افسردگی داره روی جنبه های مختلف بچه داریت اثر میذاره مثلا بی حوصله و پرخاشگر شدی. نیاز داری یک ساعتهایی از روز رو برای رفرش کردن خودت صرف کنی. حتما به مهد فرستادن بچه ات ولو 2 روز در هفته فکر کن.
2. اگر تایم زیادی از روز رو فرزندت پای تلویزیون و گوشی میگذرونه حتما به مهد فرستادنش فکر کن.
3. اگر مهاجر هستی و در کشور غریب دست تنها هستی هم برای سلامت روان خودت و وارد اجتماع شدن خودت و هم برای یادگیری هر چه زودتر زبان دوم توسط کوچولوت حتما به مهد فرستادنش فکر کن.
حضور مادر کنار بچه تا 3 سالگی خیلی مهمه ولی نه فقط حضور فیزیکی بلکه حضور تمام و کمال مادر از نظر ذهنی وقتی کنار بچه ها هستیم.
تاپیک بعدی یک سری مزایا و معایب مهد و همینطور نکات مهد خوب رو مینویسم.
مامان هلنا جان مامان هلنا جان ۲ سالگی
دوستان من بخاطر حرفی که زدم عذر میخوام نباید حرفی میزدم کلا چون خیلی ها بد برداشت کردن و فکر کردن من بچمو دوست ندارم در صورتی که بچم پاره تنم من خیلی سختی کشیدم بخاطرش از زمان تولدش تا به الان هیچ مادری نیس که پاره تنشو نخواد و براش مهم نباشه بچه دوم سوم چهارم هم که بیاریم بازم همه اشونو دوست داریم هر بچه ای یه بوی داره هیچ مادری نیس که بخاطر چند فرزند بین بچه هاش فرق بزاره من اسم بچه دوم اوردم به دلایلی که خودم دارم شاید دلایلم شما رو قانع نکنه ولی هرکی جای من بود همین کارو انجام میداد بجای سرزنش کردنم من فقط ازتون راهنمایی خواستم اما بیشتر شما گفتین اره بجای اوردن به بچه خودت محبت کن برس حالا همین یکی و بزرگ کن یا از اول نباید میدادی به عمه اش و........
اما من چاره ای نداشتم مجبور بودم من از اون مادرایی که برای راحتی خودشون و خوشگذرونیشون بچه اشونو میسپارن دست اینو اون نیستم و یا کارم فقط بچه اوردن نیست من دلایلم خیلی محکمه و هرکی جای من بود اینکارو میکرد ولی نگفتم بچه دوم بیارم بچه اولم مهم نیس و شما ها خیلی راحت قضاوت کردین منو
🙏🏻عذرخواهم