یبار حموم بودم وقتی اومدم بیرون دیدم مامانم خونه نیست ولی عمم ک با مو زندگی می‌کرد تو اتاقش بود گفتم‌محمد بدو بیا چن دقه ببینمت اونم زود اومد منم در اتاقمو بستم‌ک‌مثلا تو اتاقم خیلی ریز زدم‌بیرون رفتم پیشش ۲۰ دقه ای پیشش بودم اون اوایل بود ک مامانم فهمید نمیذاشت ببینمش من فقط گریه میکردم اونم‌میگف درد چشات بجونم‌گریه نکن مِنه خِر چمیلت 🥺ینی فدای چشات بشم😁
همیشه بهم‌میگفت مِنَه خِرِت ینی فدات بشم قربونت برم
رابطمون همه چیش عالی بود عالیه عالیییییی جوریکه ک دیگه ب علی گفتم عزیزم من واقعا رابطمون برام سرد شده نمیتونم دیگه ب چشم عشق بهت نگاه کنم حس میکنم دوتا دوستیم ک از بچگی باهم‌بزرگ شدیم دوستت دارم ولی مث ی دوست قدیمی و باهاش گات کردم اونم‌خیلی گریه کرد ک نرو و اینا ولی من‌جون ب محمد دلبسته بودم ولش کردم چیزایی با محمد تجربه کردم ک با علی نبود تا اینکه گذشت

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط