از اولین روز که فهمیدم باردارم براش نوشتم تا همین الان که ۸ ماهه شده و رو پام خوابیده.. بارداریم خیلی سخت بود خیلی.. طول سرویکسم پایین بود و همش استراحت مطلق بودم.. خیلی تنهایی و استرس کشیدم و الان هرچی میریم جلوتر به جای اینکه خدا رو شکر کنم که این دسته گل رو سالم بهم بخشیده بعد اونهمه خطری که تهدیدمون میکرد، روز به روز دارم افسرده تر میشم.. تو فکر اون روزا غرق میشم و اشک میریزم..
کاش این افکار سایشون رو از زندگیم بردارن..
کاش بذارن در لحظه زندگی کنم..
کاش راهی بود….

منم دقیقا مثل شمام بارداری سختی داشتم استراحت مطلق و امروز از دیرور افسرده تر مدام رو اعصابمه حتی کوچک ترین چیز ک شاید مهم نباشه وقت بخودم رسیدن ندارم شتغل بودم الان خونه نشینم و خیلی داره سخت میگذره اگه هم حرفی بزنی میگن پس ما چیکار میکردیم با بچه داری مگه فقط تو بچه داری 🥲

از تنهایی بگم از بزرگ کردن یه بچه بدون تجربه داخل غربت بگم از افسردگی بگم از مریضی خودم بگم از چی بنالم خیلی داره سخت میگذره منم به گذشته فکر میکنم که اون موقع آدم خودم بودم عین خیالم نبود با شوهرم عشق و حال میکردیم. در کنارش تلاش برا زندگی ولی الان به قول شوهرم حسرت مونده به دلم یه خنده از ته دلت ببینم سخته واقعا سخته مخصوصا برای منی که داخل شهر غریب تنهام مستاجرم قسط خرج گرون آخه غمامون به کی بگیم همه خودشون مشکل دارن من به جایی میرسم که داد میزنم گریه میکنم میگم خسته شدم خودمو خلاص میکنم طوری شدم که زیر چشمم از گود فراتر شده باید بگذرونیم خودمون با تصمیم خودمون این بچه ها او رو آوردیم داخل این دنیا لعنتی پس وظیفه مونه که ازشون مراقبت کنیم میگذره میگذره مطمئنم ازمنی بشنو که تمام سختی ها رو کشیده

منم همینطورم واقعا...
حتی با کسی نمیشه در موردش حرف زد تا حرف بزنی میگن ناشکری.
من واقعا فرسوده و خستم دلم برا زندگی قبلم تنگ شده

چرا باید فکرکنی؟همه چی برای گذشته هست و تموم شده…مهم الانه ک سالم کنارته…مطمعن باش فقط تو نبودی ک اذیت شدی انقدر خود من بالا پایین داشتم ولی اسمش روشه گذشته…پس دیگه گذشته عزیزم…سعی کن مادر خوب و همسر خوبی باشی ک البته هستی😘