۷ پاسخ

عزیزم می‌دونم درکت میکنم خیلی سخته
منم شب اول ک تنها شدم کلی گریه کردم
اصلا به غیر از سختیاش اون احساس مسئولیت سنگینی ک آدم رو دوششه خیلی بده
باعث میشه دیگه خودت رو اون آدم قبلی ندونی و احساس غریبگی کنی
ولی میگذره .. سعی کن قوی باشی و فقط به دختر قشنگت برسی
ی روزی میرسه ک به همه این روزات میخندی
منم مثل تو بودم شاید چندین درجه بدتر
اما الان به همه چیز عادت کردم و افتادم رو روال

الهی شوهرت مگ پیشت نیست

یعنی هیچ نمی خوای تنها باشی
بالاخره که باید بری سر خونه و زندگیت یه سری افراد هستن هیچکس رو ندارن

عزیزم اون بچه هم جاش عوض شده غریبی میکنه به خودت روحیه مثبت بده نزار حس بد بیاد سراغت❤️

من از اول تنها بودم

دقیقا منم همین توری بودم بچم گریه میکرد منم گریه میکردم به کم کم عادی شود برام

عزیزم ، سخته یهو دورت خلوت شه ، مگه همسرت پیشت نیس ؟

سوال های مرتبط