مگه نمیگن بچهذها وقتی میان که روح ما بهشون احتیاج داره ،وای من دیگه توان انقد ذوق و علاقه به بچه ندارم ،واقعا قند تو دلم آب میشه از یه لحظه تصورشم ،هر چیزی هر وسیله ای میبینم بچگونه دلم ضعف میره .هیچ وقت که تو زندگیم عاشق شدنو تجربه نکردم اونجوری که تو فیلما و شعرا میگن ،ولی واقعا الان احساس میکنم عاشق یه نفرم دارم تو عشق بچه میسوزم .کاش علاقه نداشتم فقط صرفا در حال تلاش برای حاملگی برای رد کردن یه مرحله رثتین زندگی بودم مثل خیلیا .🥺👶

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط