پارت-اول-سزارین:
یکشنبه ۱۰ اسفند ساعت ۶/۵ رسیدیم بیمارستان. رفتیم کارای پذیرشو انجام بدیم ولی انقدر مراجعه کننده زیاد بود که چندین ساعت طول کشید. اونروز به خاطر یه خبری که تو کل کشور پیچید، و ترسی که داشتن، گفتن فقط کسایی که ۳۹ هفته ب بعد هستن و یا کسایی ک وضعیت اورژانسی دارن عمل میشن. من انقدر استرس داشتم فقط میخاستم زودتر عمل کنم همون روز. پرستار اومد فشارمو گرفت ۱۴ روی ۹ بود. بعد با ان اس تی حرکات جنینو ثبت کرد. با دکترم تماس گرفتن و گفتن مریضتون فشارش ۱۴ هستش ولی حرکات جنین نرماله. بستری شه یا برگرده؟ دکترم گف ازمایش ادرار هم بده. اگ دفع پروتیینم داشت بستری میشه. من رفتم ازمایشگاه و ازمایش دادم و هی خدا خدا میکردم ک جوابم مثبت شه(چون تو ماه اخر بارداری هم دفع پروتیین داشتم) همین ک باز اومدم بالا ینی بلوک زایمان، پرستار بهم گف دکترت زنگ زد گف ازمایش ادرار نمیخاد. قراره عمل بشی. بهم لباس بیمارستان دادن پوشیدم. و دراز کشیدم بهم سرم زدن. سوند رو هم پرسیدم گفتن لازم نیس چون سزارین اول هستی. بعدش خواهرشوهرم و مامانم اومدن و جورابای انتی امبولی پوشوندن برام. و منتظر نشستم ک صدام بزنن. ساعت ۱۰ اینا بود که از اتاق عمل صدام زدن. وای که دل تو دلم نبود 😭 هرچه زودتر میخاستم دخترمو ببینمش.

مقالات مرتبط

سوال های مرتبط