خانوما نمیدونم چرا اینجوری شدم واقعا ۳۰ روزه زایمان کردن اصلا حالم خوب نیست همه اش میخوام گریه کنم نمیدونم چرا اینجوری شدم انگار از هیچ کس خوشم نمیاد و برام مهم نیست از بعد اینکه ازدواج کردم اینجوری شدم پیش خودم میگفتم بچه ام بیاد اینجوری نمیمونم اون میشه همه کس و همه چیم ولی حتی به اونم حسی ندارم دوسش دارم ولی اصلا نمیدونم چمه به شوهرم میگم یه روز خوبه دوباره انگار نع انگار مامانم هم واقعا کمکمه تو دوران بارداری هم همیشه میومد کمکم ولی الان آنقدر گیر میده تو بچه داری که بعضی وقتا از بچه ام بدم میاد آخه من واقعا خیلی حواسم هست به بچه ام نمیدونم چمه واقعا خیلی خسته شدم واقعا نه بخاطر بچه داری با اینکه بچه امم به شدت بی تابه ولی نگهش میدارم واقعا ولی از لحاظ روحی خیلی خسته ام خیلی

ب خاطر هورمون طبیعیه خوب میشی مامانت هس بچه بذار پیشش برو بیزون حال و هوات عوض شه

حالا من همه ی این حالارو داشتم تازه شوهرم و خانوادشم بلا نموند سرم اوردن تا الان ، فقط بخاطر بچم خودمو خلاص نمیکنم وگرنه هیییییییچ طاقت و امیدی ندارم دیگه

اولاش همینه من ی جوری شده بودم حس عذاب وجدان داشتم گریه مبکردم میگفتم پس من چرا بچمو دوس ندارم چرا انقد کلافم چرا خستم چرا ب این روز افتادم یکسره کارم گریه بود هی میگفتم چجور مبخام از پسش برمیام ولی خداروشکر کم کم درست میشه🥰

شاید افسردگی گرفتی

بیا بغلم 🫂🫂🫂
درکت میکنم عزیز دلم ؛همه ماها از این روزا داشتیم ؛ بارداری سخت زایمان سخت؛میگذره قشنگم؛ منم اولا سر بچم خیلی حساس بودم سر کوچیک ترین چیزش از کاه کوه میساختم ؛نگران نباش با بچت تجربه می‌کنی کم کم قلقش دستت میاد ... دورتو شلوغ کن بگو بخند ... با همسرت حرف بزن درد دل کن ...از این روزای بچت لذت ببر کم کم بزرگ میشه دلتنگ این روزا میشی.
سعی کن به خودت برسی آرایش کن با بچت عکس بگیر نزار گرد غم رو دلت بشینه

منم الان خوشم نمیاد مامانم خیلی توجهش زیاده کلافم میکنه

بت حق میدم عزیزم خیلی اوایل بچه سخته خستگی فشار میاره ادم ناامیده خستس داغونه اماایشالا کم کم بهتر میشه بزا مامانت کمکت باشه ب دل نگیر تنهایی نمیشه گذروند واقعا بعضی روزاادم کم میاره

طبیعیه باید بگذره تا خوب شه الان همه این شکلیه روحیه ندارن