۲۳ پاسخ

تا ۶ماه هیچ انتظاری از خودت و ظاهرت نداشته باش..بعد شیش ماه تا ی یال تقریبا همه چی برمیگرده...تا میتونی بخودت سخت نگیر .من افسردگی گرفتم بعد زایمانم چون کسی نگف صبر کن

معلومه که مثل قبل نمیشی هیچیت ن جسمت ن روحت نه حتی مغزت دگه بچه که بیاد اولویت بچت میشه رسیدگی ب اون،ولی خب دنیای مادرانه هم قشنگه میتونی هم مادر باشی هم بخودت برسی

انگشتر من شما می همون😅

بنظر من نباید خودمون رو با قبل مقایسه کنیم باید بهترین ورژن خودمون تو اون سن و‌موقعیتی که هستیم باشیم

JoOOoooOonZzz🤩🤩🤩

حداقل تا چند ماه اولش نه !!
از ۴ ،۵ ماهگی اگر‌کمکی داشته باشی میتونی به خودت برسی
البته اگر نی نی تون مثل مهراد من غر غرو نباشه 😁😁

عزیزم اگه کمکی داشته باشی، همسرت درکت کنه و پایه ت باشه آره
همه چی به خودت ربط داره
اولش نمیشه خدایش اولش سخته ولی بچه که پنج شیش ماه می گذرونه
اندامت مث قبل میشه روحیتم همینطور
بعد ۲ سالگی که خیلی بهتر میشی

ببین همه چی به خودت بستگی داره ادما با هم متفاوتن
خیلی سخت نگیر
سعی کن زود خودتو جمع و جور کنی
سعی کن از بقیه کمک بگیری
کارایی که دوس داری حتی شده خیلی کم انجام بده
ارایش کن به خودت برس ورزش کن وقتی بچه خوابه

من انقدر شیطون بودم انقدر به خودم میرسیدم منم بیزون میرفتم همه تعجب میکردن میفهمیدن متاهلم .بعد زایمان ک ی مدت از نظر جنسی با شوهر به داستان میخورن اکثرااا اینجورین منم اینجوری بودم.تا ۴-۵ماه بعدش بهتر شد مثل قبل نشده اما بهتر از اول شده.
منو شوهرم رابطمون رو سکس میچرخید الان خیلی چرت شده البته منم اون حال اول و ندارم انگار خیلی خسته میشم کل حواسم به بچست .یه جوری شده حس میکنمم دور تر شدیم اما امیدوارم کم کم درست شه.
از نظر ظاهری ام تازه من شدم مثل قبل بعد شیش ماه تازه تونستم به خودم برسم

مث مجردی یا قبل زایمان ک عمررررررن بشی برا من ک نشد اصلا و اصلا هرکاری کردم حس میکنم اون روح و مغز قبل ندارم دیگه😆

ببین شاید تو بارداری ناراحت هیکلت باشی وبگی چجوری کم کنم این همه اضافه وزنو ولی تا بیای چشم بهم بزنی برمیگردی به حالت اولیه خودت اصلا نگران نباش من سر دخترم قشنگ ۲روز بعدزایمانم همه شوکه شده بودن از اندامم و خودمم میگفتن وااا چه زود برگشتی به حالت قبل
سر پسرمم میگفتم با این همه اضافه وزن چکار کنم حالا برنمیگردم مثل قبل بشم
الان از قبل با داریم لاغر ترم خیلی راحت برمیگردی

من دوستم ۲تا دختر دبستانی داره
ولی همچنان ب خودش میرسه
هرسال کراتین
هر ۶ ماه بوتاکس
هربار نیاز باشه ژل لب و زاویه
پرسینگ داره
هرماه رنگ موهاش شارژ میشه
بنظرم هرچیزی بستگی ب خودمون و انگیزه خودمون داره( ب جیب هم هست)

اتفاقا بعد زایمان خیلی جا میوفتی
فقط صبر لازمه چون بعد یک سال یه جیگری بشی بهتر از قبل

ارره
من بااینکه یه پسر پنج ساله دارم
هیچکس باور نمیکنه🤣
من تا دانشگاهمو تموم کردم هیچکس نفهمید متاهلم چه برسه بچه دارم
یه بارم خودم گفتم کسی باور نکرد فکر کردن دارم شوخی میکنم😂
البته ب جز دوستای نزدیکم ک دیگه با چشم دیدن

بعد شیش ماه اره ب داف بودنتون برمیگردی😂 البته اگه بخوای و اراده داشته باشی

بستگی به روحیه و شخصیت خودت داره من خیلیا رو دیدم از قبل بچه هم بیشتر میرسن به حودشون یا همون خود قبل بچه رو حفظ کردن
ولی منم خیلی قرتی بودم قبل بچه خیلی با سر و کله خودم ور میرفتم درگیر تیپ و لباس
ولی بعد بچه نتونستم عین قبل باشم تا ۴ سالگیش بعدشم دیگ حوصله و عصاب سابقمو ندارم تحلیل رفتم

من الان دخترم ۶سالشه پیش دبستانی ک رفتم واسش لباس بدوزم فک کردن خواهرشم🤣 بعد بارداریم اوکی بودم من از دو ماهگی دخترم دو تا سفر رفتم

دیگه خود الانتو نمیتونی پیدا کنی ...چون به شدت همه چیت تغییر میکنه خلق و خوی و اعصاب و روان و صبرت و دیگه اهمیتی نداره برات مث قبل ک هیکلت چاق بشه یا به خودت نرسی چون دغدغه هات عوض میشه بنظرم از حال الانت لذت تمام رو ببر ک تکرار نشدنیه

یه نگاه به کایلی بنداز 😁 اگه به خودت برسی صد درصد برمیگردی تازه خوشگل ترم میشی

والا من از نظر اندام برگشتم ب قبل اما از نظر اعصاب و حوصله و چهره شاداب نه😃😃😃

ببین مادر بشی یسری چیزا فرق میکنه، ولی من همونی هستم که بودم فرق زیادی نکردم از نظر قیافه و تیپی و این چیزا،به خودتم بستگی داره، اوایل نه اما به مرور اوکی میشه

سوال خوبی پرسیدی منم همیشه بهش فکرمیکنم 😣😣😣😣

تا یکسال بعداز زایمان ب مرور برمیگرده ب قبل همچی، ولی تازه جاافتاده تر و خوشگل تر هم میشی نسبت ب قبل زایمان

سوال های مرتبط

مامان نی نی کوچولو🐣 مامان نی نی کوچولو🐣 هفته هجدهم بارداری
خانما میدونم سوالم تکراریه ولی اصلا اگر تجربه دارید جواب بدید چند دقیقه وقت تون گرفته میشه ولی به من یه دنیا کمک کردید. سوالم اینه که ایا واقعا کدوم زایمان بهتره سزارین یا طبیعی من اولش و حتی قبل بارداری کاملا نظرم رو سزارین بود ولی حالا نظرم یه خورده عوض شده به دو دلیل من ته قلبم حس میکنم که میتونم درد زایمان طبیعی رو تحمل و مدیرت کنم و اگر طبیعی زایمان کنم ۱۰۰ در۱۰۰ ماما همراه میگیریم و از ۳۰ هفته میرم کلاس زایمان درسته دردش میگن خیلی شدیده ولی من حس میکنم که میتونم تحملش کنم و از طرفی هم اگر بخوام عاقلانه نگاه کنم میخوام که بدنم روند طبیعی خودشو طی کنه ولی یه مشکل بزرگ دارم این که ممکنه بعد زایمان واژن تنگیش مثل قبل نشه رابطه ها بی کیفت بشه و زندگی زناشویی بهم بریزه؟ این که همسرم ازم دلسرد بشه؟ من به شدت ادم حساسی ام و ترسم از ایناس همسرم که میگه مهم نیست چطور زایمان کنم ولی اگر طبیعی زایمان کنم بازم رابطه مون همونی هست که قبلا بوده و میگه این همه ادم زایمان طبیعی کردن اگر اینطور بود شوهراشون بهشون خیانت میکردن ولی خب ما که از اتاق خواب بقیه خبر نداریم. ایا ممکنه با زایمان های دوم یا سوم واژن خیلی گشاد تر بشه شما خودتون چه حسی دارید ایا از رابطه تون راضی هستید هر دو؟؟
و اما درمورد سزارین هم درسته درد کمتری داری ولی من ۹۰ درصد دو تا بچه بیشتر نیارم و فقط ۱۰ درصد احتمال بچه سوم هست یکم پذیرش این که سزارین کنم و سه چهار سال بعد دوباره همون زخم رو ببرن و بدوزن برام سخته شاید سه تا بچه اوردم اون موقع که میشه سه بار برش و بقیه که خودم حس میکنم رحمم نابود میشه لطفا حقیقت رو بگید اینجا ما باهم صحبت میکنیم ولی هیچ کدوم مون هم رو نمیشناسه لطفا خواهشا صادقانه راهنمایی کنید 🌷
مامان من! مامان من! هفته هجدهم بارداری
#موقت
لطفاً این بار نگید: «خداروشکر کن بچه‌دار شدی، خیلی‌ها آرزوش رو دارند.»
من قبل از بارداری آرزوی مادر شدن نداشتم و بارداری برام بیشتر از اینکه شبیه رؤیا باشه، شبیه یک تغییر بزرگ و سخت و طاقت فرسا بوده.
این ماه‌ها با تغییرات بدنم، بی‌خوابی، محدود شدن تفریحاتم، حتی سرهرپنج دقیقه توی دستشویی بودن،و نگرانی‌های مالی و مسئولیت‌های جدید روبه‌رو شدم. بعضی روزا انقدر خسته میشم که از خودم میپرسم آیا واقعاً این چیزی بود که از زندگی می‌خواستم؟که به این نقطه برسم؟
دوست روانشناس من یه بار جمله‌ای گفت که برام آرامش‌بخش بود: «همه مادرها از همون لحظه اول عاشق بارداری یا حتی عاشق نقش مادری نمیشند، حتی ممکنه گاهی از بچه اشون متنفر باشند، و این احساسات طبیعی میتونه وجود داشته باشه برخلاف باور مسموم جامعه که به آدم احساس گناه میدن.»
فکر میکنم یکی از آسیب‌زننده‌ترین باورها اینه که به زنان القا بشه باید در تمام لحظات بارداری خوشحال، راضی و سرشار از عشق باشند.
گاهی آدم خسته اس. گاهی می‌ترسه، گاهی پشیمونه، گاهی برای زندگی قبلیش دلتنگ میشه.
و فکر میکنم باید آدم بتونه درباره این احساسات هم حرف بزنه، بدون ترس از قضاوت شدن.