۷ پاسخ

دیگه چی کاری وقتی فقط اینطوری می تونی کنترلش کنی
عذاب وجدان نداشته باش

و یه نکته خیلی مهم تراینکه الان یه کامنتی دیدم نوتشه بود با بچه ات رفیق باش تا بزرگ ک شد همه جیا بهت بگه...ما با بچه اموم رفیق نمیشیم ما پدر و مادرشیم و باهاش خیلی فقط میتونیم رابطه صمیمی و گرم داشته باشیم

تا ۶سال بچه هیچ درکی از لجبازی نداره.تمام رفتاراش بازتاب رفتار شما و همسرتونه.وقتی گریه میکنه یا بهونه میگیره اصلا سراغ نرین اصلا باهاش صحبت نکنید تنها حرفی ک باید بهش بزنی اینا..دخترم این گریه زاریا روی تصمیم مامان تاثیر نداره.یا بگی دختر هرموقع اروم شدی من باهات صحبت میکنم....اینجوری بچه هم خشمشو هم حسبقول شما لجبازب درونشو کنترل میکنه

عزیزم دو سالشه صد سالش ک نیست میخوای مث ادم بزرگا باشه
بزار بچگی کنه

دقیقا پسر منم همین شرایطه
من فقط میتونم با سرگرم کردنش یذره کنترل کنم
وقتی گریه میکنه برای چیزی ، من با چیز دیگه سرگرمش میکنم تا یه حدی کارسازه برام ولی خب تهش بچست و چیزی حالیش نمیشه 🤦🏻‍♀️🤦🏻‍♀️

بچه همینه دیگه
دخترمن ۵ ونیم سالشه هنوز شیطنت داره
بخداروزی چند بار خونه رو جمع میکنم باز میریزه بهم
لباس اسباب بازی و..

مگه دروان قدیمه ک میزنیش حتی یواش 😑اونم دختر بنظرم باهاش رفیق باش تا بزرگم شد همه چیو بت بگع

سوال های مرتبط