واقعا لعنت ب بعضی زندگیای متاهلی ک همش غمو غصه اس
من هرکاری میکنم قوی ب نظر برسم نمیشه آخرش تو تنهایی گریه ام میگیره و غصه میخورم

الان12روزه منو همسرم باهم رابطه نداریم بماند ک پریودم بودم 6روز حالا اومد جاشو حدا کرد تا الان تو این چندروز چندبارم متوجه خودارضاییش شدم ولی اصلا سمت من نیومد خیلی سرده مهرو محبت آنچنانیم نداره ن ب من ن ب بچه کل روزم خونه نیس البته کاریم نداره ک بگم سرکاره
بچه هم منو اذیت میکنه نیاز ب توجه دارم ولی هیچکدومشو نمیبینم دیگه عصبی میشم کم میارم واقعا چ کنم🥲چقد سازش

رفلاکس، کولیک، فرزندپروری

حل میشه عزیزم باهاش صحبت کن

ماهم توخونه ده روز باهام حرف نزد بی احساسه برعکس اون من شدید احساسی ام . چندروزی اومدم خونه بابام دودفه داره میاداینجا چندساعتی میشینه غذا میخوره ی چرتی میزنه فک میکنه ک من براقهر همیشگی اومدم ولی من باهاش حرف نمیزنم بخاطر بیخیالیش .

میدونستی مردا هم بعد از بچه دار شدن افسردگی میکیرن؟شاید اینجوری شده

حالم بده

کاش شوهرم هیچوقت از ماموریت برنمیگشت

بیبین شوهر منم بیشتر وقتا کلافه اس بی حال کلا ی جوری ک بهش میگم چت ب آدم انرژی منفی میرسونی ولی نمیتونم این اخلاقشو عوض کنم
اما خو اون ی مورد دیگ ک گفتی ب نظرم نادید بگیر این بار برو سمتش محبت کن شب خودت نزدیک شو اگ دیدی بازم بعد این کارهای ک تو کردی دوبار انجام داد باهاش صحبت کن

به نظرم برو باهاش حرف بزن بعد جای اینکه خودتو ازش بگیری به خودت برس برو سمتش که خودارضایی از سرش بیفته وگرنه عادت میکنه
بی پولی و بیکاری فشار شدیدی رو‌مردا میاره واقعا ذهنی خیلی بهم میریزن

بچه رو بزار بغلش برو خونه بابات اگرم گفتن بگو تو که جایی نمیری وظیفته بچه رو نگه داری

خب عزیزم برو بهاش صحبت کن ببین مشکلش چیه خدایی نکرده شاید پای یکی دیگه درمیونه که اینقد سرد شده

مشکلتون سر جیه ؟