یه چیزای ذهنمو درگیر میکنه نمیدونم چرا اینجوریه مثلا یکی هست ۵ تا بچه پشت سر هم داره هر کدوم این ور اون ورن دوتا مادر خودش میبره دوتا رو مادر شوهر یه دونه میمونه خونه چرخشی بچه هارو عوض میکنه یا یکی دیگه اصلا به بچه بها نمیده ارزش نمیده دیدم مولا بچه از میادتو کوچه وله بی صاحابه تابستون لنگ ظهر تو گرما این تو خیابون واسه خوذش ۷ سالش یا کسای دیگه بچه رو میزارن خونه به فکر قر وفر خودشونن بچشو میزاره خونه کسی خورش میره قهوه خونه میره کافه با این اون میره شمال و باغ


حالا نکته جالب اینجاست بچه هاشون انقدر خوبن انقدر فهمیده و درست بار میان بعد بچه من همه جا دنبالشم همین یه دونه اس همه کاری میکنم انگار اصلا ادم ندیده رفتار بلد نیست

پوشک پوشک‌نوزاد کولیک دلدرد اسهال مریض بچه کودک شیر خشک نان تربیت نینی

دقیقا من و میگی‌۱۰سال سابقه کار خوب توی شرکت خوب استعفا دادم چون دلم نیومد بچه رو بزارم مهد تمام تمام زندگیم رو تعطیل کردم به خاطر این بچه به قول شما هم انگار آدم ندیده و غذا هم نمی خورع

اخ گفتی ما ها حساسیم بدتر میشن بچهامون

حرف دل منم هس. هر کی میبینم شاغله بچش از همه لحاظ بهتر بچه منه

وای تا ابد حق

چقد گل گفتی😅

هرچی حساس تر بدتر

👌👌👌👌🤣🤣🤣🤣

تنهانیستی😂

کاش یکی بگه علتش چیه🫠🫠

وای چقد حرف دلمو زدییییی مخصوصا اون قسمت انگار ادم ندیده🤣